نوشته شده توسط : farzandanebartar
خواندن و داستان دادن با فرزندتان باعث پیشرفت و تخیل مغز می شود، کودک شما را در مورد زبان و احساسات تدریس می کند و روابط شما را تقویت می کند.
شما همیشه نیازی به خواندن کتاب ها ندارید. سعی کنید به کتاب های عکس، قافیه ها و آهنگ ها یا داستان هایی از فرهنگ خود بپرسید.
بچه ها و بچه های کوچک اغلب از کتاب ها، آهنگ ها و داستان ها با قافیه، ریتم و تکرار لذت می برند.
هر زمان یک وقت خوب برای یک کتاب یا داستان است! سعی کنید حداقل یک کتاب یا داستان را هر روز به اشتراک بگذارید.

چرا خواندن برای نوزادان و کودکان بسیار مهم است
به اشتراک گذاری داستان ها، صحبت کردن و آواز خواندن هر روز به رشد کودک شما کمک می کند.

خواندن و به اشتراک گذاری داستان می تواند:

کمک به فرزندتان برای شناختن صداها، کلمات و زبان و مهارت های سواد اولیه
یادگیری ارزش کتاب ها و داستان ها
جرقه تخیل فرزند شما و تحریک کنجکاوی است
به مغز فرزندتان، مهارت های اجتماعی و مهارت های ارتباطی کمک کنید
به فرزندتان کمک کنید تفاوت بین "واقعی" و "باور داشتن" را یاد بگیر
کمک به کودک شما در درک تغییر و رویدادهای جدید و یا ترسناک، و همچنین احساسات قوی است که می تواند همراه با آنها باشد.
به اشتراک گذاری داستان با فرزند شما به این معنی نیست که شما باید بخوانید.

فقط با نگاه کردن به کتاب ها با فرزندتان، می توانید یک داستان نویسان خوب و یک مدل خوب برای استفاده از زبان و کتاب ها باشید.
کودک شما با تماشای یک کتاب در مسیر درست و دیدن نحوه حرکت از طریق کتاب به آرامی صفحات را یاد می گیرد.
خواندن داستان با کودکان نیز برای بزرگسالان مفید است. زمان خاصی که شما صرف خواندن می کنید، باعث پیوند شما می شود و باعث ایجاد ارتباط شما می شود.


قصه درمانی

قصه‌ها الكوهاي طبيعي از فكر كردن هستند كه پيش از آغاز تحصيل از راه افسانه‌ها قصه‌هاي كودكانه و تاريخچه‌ خانوادگي فرا گرفته مي‌شوند. به گونه‌اي كه برخي پژوهشگران ادعا كنند دانش امروزي ما از قصه‌ها مي‌آيند. اين روش يكي از بهترين شيوه‌ها در مشاوره با كودكان است به طوري كه آنها مي‌توانند با احساسات و افكار و رفتارهاي تقابل كنند كه هنوز نمي‌توانند با مشاور به طور مستقيم درباره آنها صحبت كنند. اين روش را به همراه بازي درماني توصيه مي‌نمايند تا به عنوان بستر مناسب به بيان و راهنمايي و اصلاح تجربه‌ها كمك كند. كودكان داراي نيازهاي ويژه به دليل محدوديت‌هايي كه در كاركردهاي شناختي هيجاني انگيزشي و رفتاري دارند. نمي‌توانند به طور به طور موثر از آموزش‌ها با روش‌هاي درماني مستقيم بهره گيرند. از اين رو بكارگيري فنون غيرمستقيم مانند قصه‌گويي و قصه‌درماني مي‌توانند به گونه‌اي اثربخش و شفابخش كاستي‌هاي آنها را بهبود و ترميم نمايد. قصه‌گويي براي چه كودكاني مناسب است؟

1- كودكاني كه عزت نفس پايين دارند.

2- كودكاني كه كم‌رو خجالتي هستند.

3- كودكاني كه خشم خود را نمي‌توانند كنترل كنند.

4- كودكاني كه دچار ترس و اضطراب هستند.

5- كمك به هويت‌يابي

6- كودكان بيش‌فعال براي جلوگيري از رفتارهاي تكانشي.

قصه درمانی روشی غیر مستقیم برای انتقال پیامهای مهم در مورد نحوه یادگیری رفتار سازگارانه در یک زمینه اجتماعی است ابزار آموزشی و خلاقی است که از طریق آن می توان مهارتهای مختلفی مانند مهارتهای اجتماعی ، حل مسأله و مهارت خودآگاهی را به کودکان یاد داد .

گوش کردن به یک قصه یک عنصر پویاست که کودکان درعین حال که لذت می برند اجازه می یابند که خود را در موقعیت های مختلف تصور کنند قصه ها ابزارهای آموزشی هستند ، کودک از طریق تجسم شخصیت وتجربه کردن رویدادها، یک قصه را به صورت شخصی تفسیر می کند که می تواند مایه نشاط وشادابی و وسیله تأمین بهداشت روانی و درمان ناراحتی ها می باشد .

قصه گویی فعالیتی اشتراکی است که آگاهی و لذت درونی را افزایش می دهد به کودک اتکا به نفس می دهد و باعث تقویت قوه حافظه کودک می شود.

 
 
 


:: بازدید از این مطلب : 28
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 12 اسفند 1397 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : farzandanebartar
درمانگران بازی اخیرا به بررسی تحقیقات انجام شده در طول پنجاه سال گذشته در مورد اثربخشی درمان بازی پرداختند.
ما دریافتیم که بازی درمانی یک درمان مؤثر برای کودکان است که دارای انواع مختلفی از مشکلات اجتماعی، عاطفی و رفتاری هستند.
این نیز یک راه عالی برای کمک به کودکان بهبود می یابند و از تجربیات استرس زا و تروماتیک بهبود می یابند.
با این حال، بازی درمانی متفاوت از بازی منظم است و برای موثر بودن نیاز به حضور یک درمانگر آموزش دیده است.
درمانگر بازی برای ایجاد یک محیط امن برای کودک آموزش می دهد و با کودک ارتباط برقرار می کند به گونه ای که مزایای درمانی بازی را فعال کنید.
این درون این محیط منحصر به فرد و درمانی است که کودک می تواند از مشکلات عاطفی و همچنین رفتارهای مناسب تر به دست آورد
بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد.
به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است
که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی درمانی چیست؟

بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد.

به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است

که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی یکی از مهمترین عوامل هماهنگی رشد کودک از لحاظ جسمی، احساسی و ذهنی است که ازین طریق درمی‌یابد سهیم شدن و یا سهیم کردن دیگران در بازی برای مورد قبول قرار گرفتن

و پذیرش لازم است که بر یادگیری، خودکنترلی، مسئولیت، ابراز احساسات، احترام گذاشتن، پذیرش خود و دیگران، بهبود مهارت‌های اجتماعی، عزت نفس، کاهش افسردگی و اضطراب موثر است [1].

بازی افکار درونی کودک را با دنیای خارجی او ارتباط می‌دهد و باعث می‌شود که کودکان بتوانند اشیای خارجی را تحت کنترل خود در آورند.

بازی به کودک اجازه می‌دهد تا تجربیات، افکار، احساسات و تمایلاتی را که برای او تهدید کننده هستند، نشان دهد (وتینگتون و همکاران 2008) [2].

بازی درمانی با رویکردی سازنده که مبتنی بر درمان است فرآیندهای یادگیری و ارتباط سازگارانه و بهنجار کودکان را پایه‌ریزی می‌کند. در بازی درمانی به کودک فرصت داده می‌شود

تا احساسات آزار دهنده و مشکلات درونی خود را از طریق بازی بروز دهد و آن‌ها را به نمایش در آورد (آکسلاین 1994) [3].

1[ Baggerly,J., Parker, M.(2005). Child-centered group play therapy with African American boys of the elementary school level. Journal of Counseling & Development, 83,387-396.

2[ Wethinton, H. R., Hahn, R. A., Fugua-Whiteley, D. S., pe,T. A., Crosloy, A. E., Johnnson,  R. L., Liberman, A. M., Mosci chi, E., Pri ce, L. N., Tuma, F. K., Halra, G., Chatto.,  Padhyay, S. K. (2008). The effectiveness of interventions to reduce psychology harm form traumatic events among child and adolescents. American Journal of Preventive Medicine, 53(3), 287-373.

 

[3] ام آکسلاین، تاثیر بازی درمانی بر کودکان، دانشگاه ویرجینیا، ترجمه احمد حجاریان، 1994

 

 
 
 


:: بازدید از این مطلب : 49
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 12 اسفند 1397 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : farzandanebartar
حمایت از یادگیری راه های جدید تفکر و رفتار
درمانگران ممکن است فعالیت های خاصی را ارائه دهند که به کودکان کمک می کند مشکلات خود را حل کنند. این فعالیت ها در سطوح مناسب سن ارائه می شود.
با کودکان جوانتر فعالیتها به احتمال زیاد بیشتر بر روی فعالیت های بازی تظاهرات تمرکز می کنند
در حالیکه برای کودکان بزرگتر نیز کتاب های آموزشی و تمرین های نوشته شده نیز می تواند مورد استفاده قرار گیرد.
درمانگران بازی همچنین ممکن است افکار خودخواه و خودسوزی را که کودکان گاهی اوقات دارند تشخیص دهند. هرگونه سوء تفاهم که ممکن است فرزندان داشته باشند،
می تواند تصحیح شود و اطلاعات ارائه می شود که به آنها کمک می کند تا دیدگاه های سازگاری بیشتری در مورد وضعیت خاصی ایجاد کنند
به عنوان مثال، یک کودک ممکن است به اشتباه بر این باور باشد که او با عصبانی شدن به وی دچار مرگ شده است.
درمانگر بازی می تواند به او کمک کند تا این باور نادرست را اصلاح کند و با تشویق افکار مثبت بیشتر به از بین بردن احساس گناه او کمک کند.
به عنوان مثال، درمانگر بازی می تواند یک عروسک عجیب و غریب را به فرزندش بگوید که عموی او جان خود را از دست داد زیرا او بسیار بیمار بود و نه به خاطر اینکه او به او دیوانه شد.
کودکان همچنین می توانند رفتارهای مناسب را از طریق مدل سازی این رفتار توسط بازیگر درمان یاد بگیرند.
برای مثال، درمانگر می تواند یک نمایش عروسکی را برای نشان دادن تفاوت بین به اشتراک گذاری و بودن خودخواهانه یا بین همکاری و مبارزه به اجرا درآورد.
به این ترتیب، کودکان روش های سالمتری برای تعامل با دیگران و روش های بهتر برای مقابله با شرایط دشوار را یاد می گیرند.
درمانگران بازی همچنین ممکن است مهارت های خاصی برای کودکان برای کمک به مدیریت احساسات دشوار فراهم کنند.
تنفس عمیق، تمرینات آرامش بخش و تصاویر ذهنی بعضی از راه هایی است که بازیگران درمانگر می توانند به کودکان کمک کنند تا مهارت های تسکین دهنده ی خود را یاد بگیرند.

گروه درمانی چیست ؟

فرآيندي تكميلي در جهت درمان اختلالات رفتاري مي‌باشد. بسياري از كودكان پس از پايان يافتن پروسه بازي درماني كاملا خوب مي‌شوند امامشكلاتي در گروه و در ارتباط با همسالان خود دارند كه از طريق گروه درماني اين مشكل نيز حل مي‌گردد.

ما انسانها در گروههای اجتماعی متفاوتی زندگی می‌کنیم و فعالیت داریم. در این شرایط عجیب نیست که بسیاری از مسائل احساسی و عاطفی آنها از روابط مخدوش شده این گروهها ناشی می‌شود. با آموزش و پی بردن به اهمیت روز افزون روابط اجتماعی و میان فردی در سالهای اخیر بجای توجه به عوامل درون شخصی توجه به عوامل حاکم میان افراد گروههای اجتماعی از اهمیت بیشتری برخوردار شده است. و بر این اساس در محیط بیمارستانهای روانی ، کلینیکها آموزشی و درمانی ، دفاتر مشاوره و روان درمانی و تمامی موسسات آموزشی و فرهنگی به شکل بندیهای گروهی توجه زیادی می‌گردد.
در دنیای امروز انواع شیوه‌های گروه درمانی از جمله متداولترین شیوه‌های روان درمانی هستند. و در مقابل گروه درمانی ، روان درمانی انفرادی قرار دارد.

گروه درمانی

در گذشته مردم مشکلات روانی را به عنوان بیماری قبول نداشتند بلکه آن را نوعی جن زدگی می دانستند که در اثر بادهای بد و ارواح خبیثه و اجنه به وجود می آیند و فرد مبتلا تا پایان عمر با آن دست به گریبان خواهد بود و راه علاجی وجود ندارد. این بدبینی و باورهای غلط باعث شد مردم تصور کنند این قبیل بیماری ها از کنترل انسان خارج هستند. در آن دوران بیماران روانی را در دارالمجانین ها به غل و زنجیر می کشیدند و جن گیرها و جادوگران به حل این مسائل می پرداختند. 
در قرن ۱۷ تا ۱۸ «پینل» غل و رنجیرها را از دست و پای این بیماران باز کرد، اما مدت ها زمان لازم بود تا بالاخره فروید در اوائل قرن بیستم گفت: این افراد بیمار هستند و بیماری آنها معلول علتی است که علت آن جن و اوراح خبیثه و... نیست. فروید علم روانکاوی را معرفی کرد و گفت می توان بسیاری از بیماری های روانی را درمان کرد. او به گونه ای کاشف ناخودآگاه بود و اساس نخستین روان درمان هایی که در قرن بیستم انجام می شد نیز ناخودآگاه بود. فروید معتقد بود افراد بشر به همه انگیزه های درونی کارهای خود آگاه نیستند.
در ابتدا روان درمانی فقط به صورت انفرادی انجام می شد اما از سال ۱۹۲۰ کم کم شیوه های مختلف گروه درمانی به وجود آمد. اولین گروه درمانی توسط یک پزشک آمریکایی به نام دکتر کلَت انجام شد. او که متخصص درمان مسلولین بود برای عده ای از بیماران خود به صورت گروهی کلاس هایی گذاشت و در مورد بیماری و مسائل بیماری آنها صحبت کرد. دکتر کلَت متوجه شد افرادی که در این گروه ها شرکت کرده اند روند سریع تر و بهتری در درمان دارند. از آن پس کم کم روش های مختلف درمان های گروهی مانند روان آموزش، روان نمایش و... متداول شد، اما مشهورترین روش های گروه درمانی مبتنی بر یافته های روانکاوی بود که بعد از جنگ جهانی دوم در انگلیس و آمریکا مرسوم گردید، این گروه ها اولین بار در ارتش انگلیس توسط بیام تشکیل شد. استفاده منظم از گروه‌ها در روان درمانی پدیده نسبتا تازه‌ای است. هر چند التیام یابی گروهی سابقه‌ای به قدمت تاریخ دارد که نمونه‌های بارز آن را در تعالیم مذهبی می‌توان مشاهده کرد. ژوزف پرات (1974) پزشک اهل بوستون را اغلب پدر گروه درمانی می‌دانند، در آغاز قرن بیستم ژوزف پرات مسأله گردهم آوری بیمارن معلول و آموزش جنبه‌های پزشکی بیماری آنها بطور دسته جمعی را مطرح ساخت. او صرف نظر از کار تعلیم ، فضایی گروهی بوجود آورد تا بیماران در سایه آن در مقام کمک متقابل به یکدیگر برآیند.
چندین سال بعد ، تعدادی از روانپزشکان آمریکایی نقطه نظرهای پرات را در زمینه درمان روانی بکار بردند. از جمله لازل و مارش که از یک شیوه آموزشی به صورت گروهی برای درمان ناخوشیهای دماغی استفاده می‌کردند. این شیوه به زودی منسوخ گردید و جای آنرا روان تحلیلی گران پر کردند. فروید شخصا به کار گروه درمانی نپرداخت، اما مقالاتی که در زمینه روان شناسی گروهی و تحلیل خود منتشر کرد، حاکی از اطلاع او از اهمیت پدیده گروهی بود.
آدلر شخصا از برنامه‌های گروه درمانی در مراکز هدایت کودکان و نیز معتادان به الکل استفاده نمود. جنگ جهانی دوم به گروه درمانی وسعت تازه‌ای بخشید. گروه درمانی برای توده‌های عظیم بیماران روانی که به ارتش بریتانیا فرا خوانده شده بودند، نقش مهم درمانی ایفا نمود. بیمارستان نظامی نورت فیلد بخصوص مرکز مهمی برای ابداع شیوه‌های مختلف گروه درمانی بود. از جمله سایر بانیان گروه درمانی در آمریکا می‌توان به گروهی از روانشناسان اجتماعی به سرپرستی کورت لوین اشاره نمود. 
چه مشکلاتی با استفاده از گروه درمانی می‌توانند درمان شوند؟ 
مشکلات و مسائلی که با استفاده از گروه درمانی قابل هستند گسترش وسیعی دارند، از جمله مشکلات مرتبط به خود انگاره ، نداشتن احساس هویت ، عزت نفس و هدف و مقصود. مشکلات نشانه‌ای شامل اضطراب ، افسردگی روان تنی ، عملکرد ضعیف شغلی ، برخورد غیر مؤثر با فشارهای روانی ، مشکلات عاطفی ، ناتوانی در ابراز اهمیت ، ناتوانی در کنترل احساسات ، پرخاشگری ، روابط اجتماعی نامناسب ، ناراحتی در مجمع ، ناتوانی در اعتماد به دیگران ، وابستگی شدید به دیگران ، ابراز وجود بیش از حد ، ناتوانی در برقراری ارتباط با جنس مخالف ، اعتیاد ، مشکلات زنانشویی مثل اختلافات و مشاجرات همسران و ... ویژگی افرادی که تحت گروه درمانی قرار می‌گیرند بسیار باید از انگیزه لازم برخوردار باشد، میل به تغییر داشته باشد و در راستای رسیدن به این هدف بکوشد. ورود به برنامه گروه درمانی باید داوطلبانه باشد و بیمار به صرف توصیه دوستان و اقوام و مسئولین روان درمانی به این کار وادار نشود. بیمار باید به گروه درمانی معتقد باشد و آنرا یک شیوه درمانی درست و مناسب بداند. معتقد باشد که گروه نیازهای او را برآورده می‌سازد و مفید واقع می‌شود. نظر به اینکه گروه درمانی اصولا فرآیند کلامی است، بیمار باید از مهارتهای کلامی و مفهومی کافی برخوردار باشد. در گروه درمانی برای بیماران شدیدا افسرده ، بیمارن مبتلا به اسکیزوفرنی حاد ، اختلال شخصیتهای پارانوئید ، اختلال شخصیت اسکیزوئید شدید ، اختلال شخصیت جامعه ستیز ، افراد مبتلا به بیمار انگاری و اختلال شخصیت خود شیفته در صورتی که گروه درمانی بلند مدت باشد، نمی‌توانند مفید باشند.

مراحل طبیعی در فرآیند گروه درمانی

در آغاز تشکیل گروه ، گروه هنوز کاملا روشن نشده است. به درمانگر وابسته است چرا که درمانگر را بوجود آورده و ادامه فعالیت گروه به نظر اعضاء گروه به درمانگر ارتباط دارد. اعضاء گروه در انتظار راهنمایی و دستور العمل درمانگر هستند. در نظر آنها درمانگر شخصی با معلومات و متخصص است و اعضاء خود را وابسته به درمانگر احساس می‌کنند و نیز تلاش می‌کنند رفتارهای مناسب داشته باشند تا بتوانند در گروه ماندگار شوند، هر چند آگاهی کامل از اهداف گروه ندارند. در مرحله دوم وابستگی تغییر شکل می‌دهد و گروه یاد می‌گیرد که وابسته به درمانگر نباشد و مسئولیت پذیر باشد. 
در مرحله سوم صمیمت بیشتری بین گروه ایجاد می‌شود. احساسات خود را بیان می‌کنند و واکنشهای مناسب در مقابل احساسات دیگران نشان می‌دهند. درمانگر در جلسه درمان حضور دارد، اما تنها اداره کننده جلسه نیست. سعی می‌کند به عنوان یک عضو گروه انسجام جلسه را حفظ کند. و از تکنیکهای مختلف در مورد اعضاء گروه و واکنشهای آنها استفاده کند. ممکن است گروه درمانگر جلسه را با خطاب گروهی آغاز کند و ادامه جلسه را با تشویق و باز خورد به اعضاء تداوم بخشد. هدف مشاوره، یادگیری در مورد عادات و الگوهای احساسی و رفتاری و چگونگی نقش آنها در مشكلات می باشد. در نتیجه می توانیم عادات و رفتارهای جدیدی را یاد بگیریم كه به موفقیت بیشتر ما كمك نمایند.
دفاتر مشاوره دانشگاهها, در اغلب مراكز , خدمات مشاوره گروهی نیز ارائه می دهند. هر گروه توسط یك روانشناس یا یك متخصص مشاوره هدایت می شود. بعضی از موضوعات ویژه این گروهها اضطراب امتحان یا اداره استرس می باشد. بعضی از گروههای مشاوره ای حالت عمومی داشته و به شركت كننندگان كمك می كند تعداد زیادی از مشكلات شخصی, شامل احساس افسردگی, اضطراب افراطی, نگرانی, مشكلات مربوط به احساس ارزشمندی و مشكلات ارتباطی را حل و فصل نمایند.

● چه چیزی در یك گروه مشاوره ای رخ می دهد؟ 
عموماً ، گروهها از ۴ الی ۸ نفر كه بطور منظم هفته ای یكبار به مدت ۱ تا ۵/۱ ساعت دور هم جمع می شوند, تشكیل می شود. حضور كامل در تمام جلسات از آغاز تا پایان هر جلسه بسیار مهم است. در جلسات گروهی, شركت كننده ها درباه علائق شان بحث می كنند. در بعضی از گروهها, مشاور ممكن است با هر شركت كننده بصورت فردی كار كند در حالی كه نظر تعداد معدودی از سایر افراد گروه را نیز جویا می شود. در صورتیكه گروههای دیگر عمدتاً بر مشاهدات و مباحث بین شركت كنندگان و مشاور استوار هستند و مشاور در مواقع لزوم جهت تسهیل كار, مشاوره هایی را ارائه می دهد.

● در حالی كه مشكلات افراد متفاوت است چگونه گروه می تواند برایم مفید باشد؟
هر فرد موجودی منحصر بفرد است و بنابراین علائق اش نیز منحصر به فرد است. با این همه به عنوان موجودات انسانی ما اشتراكات فراوانی نیز داریم (ما همگی در خانواده ها رشد و تحول را آغاز می كنیم, همه ما به یك شیوه نسبت به ضربه ها واكنش نشان می دهیم, همهٔ ما در اساس از توانایی رشد و تغییر یكسانی بخورداریم)و تجربیات ما نشان می دهد گرچه مشكلاتی كه افراد با آنها وارد مشاوره می شوند، می توانند متفاوت باشند اما علل زیربنایی ایجاد كننده این مشكلات در اغلب موارد مشابه هستند. 
عامل اساسی مشكلات ما در زندگی, ریشه در الگوها و عاداتی دارد كه در طی رشد یاد گرفته ایم و اكنون در پیشامدهای فعلی زندگی موثر نیستند و یا موجب عقب ماندگی ما می شوند. (به عنوان مثال خانواده ممكن است به ما یاد داده باشد كه از نشان دادن اشكال خاصی از بیان عواطف اجتناب كنیم, اما اكنون كه با فشارهای طبیعی مربوط به زندگی بزرگسالی مواجه هستیم, احساسات سركوب شده ناشی از این اجتناب علایمی همچون افسردگی, نگرانی یا واكنش افراطی را در ما برمی انگیزند.) هدف مشاوره، یادگیری در مورد عادات و الگوهای احساسی و رفتاری و چگونگی نقش آنها در مشكلات می باشد. در نتیجه می توانیم عادات و رفتارهای جدیدی را یاد بگیریم كه به موفقیت بیشتر ما كمك نمایند. 
گرچه عجیب به نظر می رسد كه فكر كنیم چیزهایی را كه در مورد خود نمی دانیم ولی تجارب نشان می دهد كه بسیاری از عادات و الگوهای رفتاری مشكل زای ما چیزهایی هستند كه در زندگی خودمان انجام می دهیم ولی آنها آنقدر حالت خودكار پیدا كرده اند كه حتی نمی توانیم فكر كنیم كه شاید حاصل یادگیری بوده و اختیاری باشند. گروه،شرایطی ویژه برای فهم و یادگیری دربارهٔ خودمان، دیگران و ما در رابطه با دیگران فراهم می كند. در نتیجه ما قادر می شویم در روابط خود با دیگران و نیز در رابطه با خودمان در خارج از گروه كارآمدتر عمل كنیم. گروه درمانی به ما فرصت می دهد تا از مشاهدات كمك كننده و حمایت دیگران جهت فهم و تغییر شیوه های زندگی استفاده كنیم.

● آیا نمی توانم از روشهای (كمكی) فردی استفاده كنم؟
در حالی كه مشاوره فردی در مورد مشكلات شدید خاص بسیار مفید است, تجارب نشان می دهد كه گروه درمانی حتی در اغلب موارد درباره بسیاری از مشكلات مفیدتر است. در مشاوره گروهی ما این فرصت را پیدا می كنیم كه بفهمیم بسیاری از رازهای وحشت زا و جنبه های نفرت انگیز خودمان در واقع تجارب معمول انسانی هستند و این باز شناسی بسیار كمك كننده است. شرم و خجالت بسیاری از مردم را از منافع گروه درمانی محروم می كند. غلبه بر احساسات مربوط به این جنبه از خودمان بخش مهمی از زندگی و موفق تر شدن حیاتمان است. گروه درمانی در این رابطه بسیار سودمند است. 
● اعتماد و حرمت (رازداری) هر چیزی كه در گروه گفته می شود به صورت یك راز حفظ می شود.
آنها به خارج از گروه منتقل نمی شوند و حتی در خارج از گروه یا سایر اعضای گروه نیز مطرح نمی شوند. هر عضو گروه موافقت خود را در التزام به این قاعده با امضا كردن (برگه توافق) اعلام میدارد. (اگر می خواهیداز فرصت های مشاوره گروهی برای شناخت خودتان و تغییر جنبه های مشكل زای رفتارتان استفاده كنید با كارشناسان دفاتر مشاوره تماس حاصل نمائید.)

یک نمونه گروه درمانی

روان درمانی گروهی یک نوع درمان کاملا پذیرفته شده روانشناختی است که از تعاملات سازنده بین اعضا و مداخلات یک رهبر آموزش دیده جهت تغییر رفتار غیر انطباقی تفکرات و احساسات افراد مبتلا به نارضایتی استفاده می نماید. طی دهه های گذشته تعداد قابل ملاحظه ای از بیماران روانی توسط گروه درمانی مداوا شده اند گروه درمانی برای بیماران بستری سرپائی و در خیلی دیگر از موقعیت های اجتماعی قابل اجرا می باشد همچنین بربخی اصول رواندرمانی گروهی با موفقیت زیادی در زمینه های اقتصادی آموزشی و به صورت گروههای رویا روی کاربد داشته است. 
بسیاری از مسائل و مطالب عنوان شده در روان درمانی گروهی در زندگی روزانه ما بسادگی اتفاق می افتد تدابیر درمان که مهمترین مسئله مورد بحث در روان درمانی گروهی است تنها به گروه درمانی اختصاص ندارد بلکه در هر گروه عادی کم و بیش وجود دارد بطور عادی ما درزندگی روزمره خود با افراد و گروه های مختلفی ارتباط داریم که این روابط برای سلامتی ما لازم است البته همه روابط زمینه سلامت بخشی ندارند و حتی بعضی از روابط نیز ناسالم و بیماری زا هستند.میگنا دات آی آر، آن دسته از روابط فیمابین افراد که توام با ریا و تزویر و فخر فروشی باشد و همچنین روابط توام با فشار تحقیر روابطی ناسالم و صمیمانه رابطه ای است که از نظر روانشناسی نیازهای روانی انسان را ارضا می کند و هر انسانی با تمام وجود آنرا طلب می کند. روان درمانی گروهی چیزی جز ارائه شناخت و تصحیح رفتار بیمار گونه نیست رفتاری که باعث شده دیگران از فرد فاصله یگیرند واو تنها منزوی گردد شاید یکی ازعلل رشد درمان های روانی در جوامع بزرگ و پیشرفته مسئله تنهائی و بی همدمی افراد باشد بنابراین روان درمانی گروهی زمانی ضرورت پیدا می کند که نیازاجتماعی فرد در ارتباط با دیگران برآورده نشده و یا محیط به گونه ای است که هر چند روابط انسانی به حد کافی وجود دارد ولی روابط موجود غلط و ناسالم می باشد.
دربررسی های کلینیکی به عمل آمده ازمعتادین مشخص شده است که اغلب آنها قبل از اعتیاد دچار بیماری افسردگی بوده و درروابط درون فردی و بین فردی دارای مشکل هستند معتادین معمولا با خانواده خود روابط سالمی ندارند. همچنین با گروه های طبیعی اجتماعی نیز دچار مشکل هستند بنابر این پس از طی دوره سم زدایی و ترک جسمی بایستی شرکت در جلسات گروه درمانی با جدیت دنیال شود تا خلاء روابط ناسالمی که قبلا در گروه های طبیعی داشته است برطرف گردد و روابط بین فردی بتدریج بهبود یابد. ناگفته نماند که بر اثر تعامل ایجاد شده در گروه علاوه بر بهبودی روابط بین فردی روابط درون فردی معتادان نیز دستخوش تحول گردیده و نگرش های فردی نسبت به خود مثبت شده و نهایتا درمان کامل دنبال می شود. 
● گروههای خود یار معتادان گمنام یک منبع یا یک سازمان غیر انتفاعی بین المللی متشکل از معتادان در حال بهبودی است که به شکل محلی و منطقه ای در بیش از ۶۰ کشور جهان مشغول به فعالیت میباشند اعضاء انجمن معتادان گمنام از یکدیگر یاد میگیرند که چگونه بدون مواد مخدر زندگی کنند و به چه طریق از اثراتی که اعتیاد در زندگیشان گذارده است بهبود یابند.
● چه کسانی اعضای معتادان گمنام هستند؟ هر کس که مایل به قطع مصرف ماده مخدر باشد میتواند به عضویت معتادان گمنام در آید عضویت دراین انجمن محدود به مصرف کنندگان هیچ نوع ماده مخدر بخصوصی نیست و هر کس با هر گونه ماده مخدر قانونی و غیر قانونی الکل هم جز مواد مخدر محسوب میشودمیتواند به عضومیت معتادان گمنام در آید.
● جلسات معتادان گمنام زیر بنای گروه و طرز برخورد اصولی واساسی معتادان گمنام با مسئله بهبودی برپایه ارزش درمانی استوار است اعضای این انجمن با در میان گذاشتن تجربیات ونحوه بهبودی خود از اعتیاد فعالانه در جلسات شرکت میکنند جلسات معتادان گمنام حالتی غیر رسمی دارد و در مکانهایی که توسط گروهها اجراره شده اند برگزار میشود. رهبری جلسات وانجام بقیه امور آن را اعضای جلسه بطور نوبتی وم داوطلبانه برعهده میگیرند کلیه مخارج جلسات معتادان گمنام و خدمات دیگر از طریق کمک مالی داوطلبانه اعضا و فروش نشریات تامین میشود هیچ گونه کمک مالی از افراد غیر عضو پذیرفته نمیشود. اکثر جلسات معتادان گمنام بطور مرتب در همان محل و طبق برنامه زمانی همه هفته تشکیل میشود محل این جلسات معمولا از میان مکانها مؤسسات عمومی وعام المنفعه انتخاب میشود جلسات معمولا دو نوعند: جلسات علنی یا باز و جلسات غیر علنی یا بسته حضور در جلسات علنی برای عموم آزاد است جلسات غیر علنی فقط با حضور معتادان برگزار میشوددستور جلسه و موضوع صحبت در هر یک از جلسات با یکدیگر تفاوتهای زیادی دارند در تعدادی از جلسات موضوع خاصی انتخاب میشود و برخی جلسات مخصوص سئوال وجواب هستند ولی هدف جلسات همیشه یکی است و آن بوجودآوردن یک محیط مطمئن و مناسب برای بهبودی فرد میباشد. 
● روش کار معتادان گمنام همیاری و کمک معتادان به یکدیگر بمنظور بهبودی پایه و اساس کار معتادان گمنان است اعضای این انجمن بطورمرتب جهت در میان گذاشتن تجربیات بهبودی خود گرد هم میایند و همچنین اعضای با تجربه تر که به آنها راهنما گفته میشومد شخصا به اعضای جدیدتر کمک میکنند. قدمهای دوازده گانه اصولی ترین برنامه معتادان گمنام هستند و به منزله قلب این انجمن میباشند این قدمهایکسری دستورالعملهای شخصی را جهت بهبودی ارائه میدهد با بکارگیری این دستورالعملها و تماس نزدیک و دائم باسایر اعضا در نتیجه معتادان میآموزندکه چگومنه ا ز مصرف مواد مخدر خودداری کنند و با فراز و نشیبهای زندگی روبرو شوند.

 
 
 
 
 


:: بازدید از این مطلب : 53
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 12 اسفند 1397 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : farzandanebartar
تشویق افکار خلاق و ایده های جدید
در طی بازی، افکار خلاق تشویق می شوند و همه کودکان از بازی برای یادگیری در مورد محیط زیست و حل مشکلات روزمره خود استفاده می کنند.
در بازی درمانی، کودکان همان کار را انجام می دهند و به شیوه ای کار می کنند که به آنها کمک می کند مشکلات خود را درک کنند.
آنها می توانند درک درستی از آنچه که در زندگی شان اتفاق می افتد، درک کنند و از این رو در وضعیتی بهتر قرار می گیرند تا بتوانند با وضعیت خود مقابله کنند.
یک کودک ممکن است پایانهای مختلف را به یک داستان خاص باورنکردنی تبدیل کند، پیدا کردن یک پایان که احساس خوبی دارد. به عنوان مثال، یک کودک ممکن است وانمود کند 
که یک اسباب بازی توسط یک اسباب بازی خطرناک خطرناک مانند یک هیولا یا تبه کار آسیب دیده است که از پایین پله ها یا از پنجره ی خانه ی انباری پایین می آید.
سپس، بازی کودک ممکن است تغییر کند به طوری که اسباب بازی دیگری برای نجات (ابرقهرمان، افسر پلیس، دکتر، پری شاهزاده خانم، و غیره
هنگامی که کودک با اسباب بازی آسیب می زند، می تواند بعدا متوجه شود که آسیب زدن به او تقصیر نیست.
علاوه بر این، او می تواند احساس امیدواری کند و متوجه شود که کمک در دسترس است پس از یک حادثه مضر.
به طور متناوب، کودک ممکن است پایان دادن به بازی که در آن اسباب بازی آسیب می شود بسیار قدرتمند و تسخیر اسباب بازی خطرناک حمله.
هنگامی که کودک در این زمان با اسباب بازی آسیب می زند، می تواند احساساتی درونی خود را احساس کند که می تواند منجر به بهبود خودپنداره شود
حتی اگر کودک ممکن است قدرت تغییر دنیای واقعی خود را در خارج از اتاق بازی نداشته باشد،
در اتاق بازی او این تجربه قدرتمند شدن را دارد، بنابراین تغییرات مثبتی در دنیای روانشناسی داخلی او ایجاد می کند.

در بازی درمانی، کودکان همچنین می توانند وانمود کنند که شخصیت های متفاوت هستند. این به آنها ایده ای را می دهد که احساس می کند در کفش های دیگری قرار دارد.
به عنوان مثال، یک کودک می تواند وانمود کند که یک قربانی بی نظیر، یک مهاجم خطرناک، یک نجات دهنده قدرتمند، یک استراتژی استاد و یا یک مراقب پرورش دهنده است.
باز هم، این مثل یک بزرگسال است که با یک درمانگر صحبت می کند و درک جدیدی از یک مشکل فعلی را با نگاه کردن به چیزهای مختلف از دیدگاه های مختلف می گیرد.
این توانایی برای تجربه و درک دیدگاه های مختلف به کودکان کمک می کند تا نه تنها خودشان را درک کنند بلکه از طریق تشویق آنها به ایجاد احساس همدلی نسبت به دیگران کمک می کنند.

بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد. به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی درمانی چیست؟

بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد. به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی یکی از مهمترین عوامل هماهنگی رشد کودک از لحاظ جسمی، احساسی و ذهنی است که ازین طریق درمی‌یابد سهیم شدن و یا سهیم کردن دیگران در بازی برای مورد قبول قرار گرفتن و پذیرش لازم است که بر یادگیری، خودکنترلی، مسئولیت، ابراز احساسات، احترام گذاشتن، پذیرش خود و دیگران، بهبود مهارت‌های اجتماعی، عزت نفس، کاهش افسردگی و اضطراب موثر است [1].

بازی افکار درونی کودک را با دنیای خارجی او ارتباط می‌دهد و باعث می‌شود که کودکان بتوانند اشیای خارجی را تحت کنترل خود در آورند. بازی به کودک اجازه می‌دهد تا تجربیات، افکار، احساسات و تمایلاتی را که برای او تهدید کننده هستند، نشان دهد (وتینگتون و همکاران 2008) [2].

بازی درمانی با رویکردی سازنده که مبتنی بر درمان است فرآیندهای یادگیری و ارتباط سازگارانه و بهنجار کودکان را پایه‌ریزی می‌کند. در بازی درمانی به کودک فرصت داده می‌شود تا احساسات آزار دهنده و مشکلات درونی خود را از طریق بازی بروز دهد و آن‌ها را به نمایش در آورد (آکسلاین 1994) [3].

1[ Baggerly,J., Parker, M.(2005). Child-centered group play therapy with African American boys of the elementary school level. Journal of Counseling & Development, 83,387-396.

2[ Wethinton, H. R., Hahn, R. A., Fugua-Whiteley, D. S., pe,T. A., Crosloy, A. E., Johnnson,  R. L., Liberman, A. M., Mosci chi, E., Pri ce, L. N., Tuma, F. K., Halra, G., Chatto.,  Padhyay, S. K. (2008). The effectiveness of interventions to reduce psychology harm form traumatic events among child and adolescents. American Journal of Preventive Medicine, 53(3), 287-373.

 

[3] ام آکسلاین، تاثیر بازی درمانی بر کودکان، دانشگاه ویرجینیا، ترجمه احمد حجاریان، 1994

 

 
 
 
 


 


:: بازدید از این مطلب : 34
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 12 اسفند 1397 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : farzandanebartar
اجازه دادن به بیان احساسات
بازی درمانی کودکان را فرصتی برای بیان احساسات با خیال راحت در راه هایی که ممکن است در تنظیمات دیگر غیر قابل قبول باشد.
در مدرسه کودکان ممکن است فرصتی برای بیان احساسات خود ندارند و ممکن است با رفتارهای نامناسب رفتار کنند.
در خانه بچه ها می توانند تمایل خود را برای ترس از آسیب زدن یا ناراحت کردن والدین خود ابراز کنند.
با بیان احساسات در بازی درمانی، حتی اگر از طریق اسباب بازی نمادین باشد، کودکان می توانند احساس خوبی داشته باشند.
ابراز احساسات منجر به درک احساسات می شود، که در نتیجه منجر به کاهش شدت احساسات می شود.
احساسات کم اهمیت تر می شوند بنابراین کودکان می توانند انرژی ذهنی بیشتری را به فعالیت های خلاقانه و حل مسائل اختصاص دهند
که منجر به تسلط بر وظایف و افزایش اعتماد به نفس و عزت نفس می شود.
رفتارهای قدیمی که قبلا مشکلات را برای کودکان ایجاد کرده، به رفتارهای مثبت و انطباقی تبدیل می شوند.
نتیجه نهایی این است که دنیای روانشناختی درونی کودک، با بیان احساسات در طول روند درمان در بازی، به شیوه ای مثبت تغییر و رشد می کند.


بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد. به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی درمانی چیست؟

بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد. به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی یکی از مهمترین عوامل هماهنگی رشد کودک از لحاظ جسمی، احساسی و ذهنی است که ازین طریق درمی‌یابد سهیم شدن و یا سهیم کردن دیگران در بازی برای مورد قبول قرار گرفتن و پذیرش لازم است که بر یادگیری، خودکنترلی، مسئولیت، ابراز احساسات، احترام گذاشتن، پذیرش خود و دیگران، بهبود مهارت‌های اجتماعی، عزت نفس، کاهش افسردگی و اضطراب موثر است [1].

بازی افکار درونی کودک را با دنیای خارجی او ارتباط می‌دهد و باعث می‌شود که کودکان بتوانند اشیای خارجی را تحت کنترل خود در آورند. بازی به کودک اجازه می‌دهد تا تجربیات، افکار، احساسات و تمایلاتی را که برای او تهدید کننده هستند، نشان دهد (وتینگتون و همکاران 2008) [2].

بازی درمانی با رویکردی سازنده که مبتنی بر درمان است فرآیندهای یادگیری و ارتباط سازگارانه و بهنجار کودکان را پایه‌ریزی می‌کند. در بازی درمانی به کودک فرصت داده می‌شود تا احساسات آزار دهنده و مشکلات درونی خود را از طریق بازی بروز دهد و آن‌ها را به نمایش در آورد (آکسلاین 1994) [3].

1[ Baggerly,J., Parker, M.(2005). Child-centered group play therapy with African American boys of the elementary school level. Journal of Counseling & Development, 83,387-396.

2[ Wethinton, H. R., Hahn, R. A., Fugua-Whiteley, D. S., pe,T. A., Crosloy, A. E., Johnnson,  R. L., Liberman, A. M., Mosci chi, E., Pri ce, L. N., Tuma, F. K., Halra, G., Chatto.,  Padhyay, S. K. (2008). The effectiveness of interventions to reduce psychology harm form traumatic events among child and adolescents. American Journal of Preventive Medicine, 53(3), 287-373.

 

[3] ام آکسلاین، تاثیر بازی درمانی بر کودکان، دانشگاه ویرجینیا، ترجمه احمد حجاریان، 1994

 

 
 


:: بازدید از این مطلب : 67
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 12 اسفند 1397 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : farzandanebartar
تسکین دهنده از تجربیات شدید یا تهاجمی گذشته
گاهی اوقات بچه ها از طریق تجربیاتی که برای آنها دچار تنش یا آسیب می شوند، می روند.
این تجربیات دشوار که کودکان از بین می روند، ممکن است ذهن خود را در حالت عادت وارد نکنند و می توانند "گیر" یا حتی از آگاهی باقی بمانند.
احساسات مرتبط با این تجربیات نیز می تواند جذب شود و اغلب باعث ایجاد مشکلات و اختلالات عاطفی و رفتاری بزرگسالان در کودکان می شود.
برای اینکه کودکان احساس خوبی داشته و رفتار خود را بهبود ببخشند، لازم است از تجربیات استرس زا یا آسیب زا و از آنچه که قبلا در مورد جهان بدانند، آشنا شوند.
این به عنوان "پردازش" یک تجربه شناخته می شود و معمولا شامل ابراز افکار و احساسات و آمدن به یک درک جدید در مورد تجربه است که پس از آن منجر به تغییر رفتار می شود.
این همان چیزی است که یک بزرگسال در مشاوره با صحبت با یک درمانگر انجام می دهد
برای کودکان همه چیز متفاوت است صحبت کردن در مورد مشکلات با استفاده از کلمات اغلب برای کودکان مشکل است.
با این وجود ما می دانیم که کودکان با بازی صحبت می کنند و خیلی بهتر از خودشان بیان می کنند.
در بازی، کودکان از تصورات خود استفاده می کنند و خود را از طریق اسباب بازی ها نمادین بیان می کنند.
این بدان معنی است که تجربیاتی که به نوعی کودک را تحت تأثیر قرار داده اند، به عنوان رفتار بازی نشان داده می شوند
به عنوان مثال، یک کودک که در یک تصادف اتومبیل بوده است ممکن است با رانندگی اتومبیل های اسباب بازی با هم بازی کند. یک کودک که پدر و مادرش را می شناخت،
می تواند از عروسک ها استفاده کند تا از این درگیری هایی که در خانه دیده می شود، عمل کند.
در بازی درمانی پس از آن، کودکان مجاز به بیان، با استفاده از اسباب بازی، تمام چیزهایی که آنها دشوار می گویند، و یا حتی ممکن است قادر به گفتن در همه، با کلمات.
هنگامی که بچه ها با اسباب بازی ها در راه هایی شبیه به موقعیت های دشوار و یا حوادث آسیب زا هستند که در زندگی شان تجربه کرده اند،
این بیان نمادین با استفاده از اسباب بازی ها درمانی است و می تواند تغییرات مثبتی در درون کودک ایجاد کند
هنگامی که یک کودک به وسیله بازیگر درمان دهنده با یک محیط درمانی ارائه می شود و فرصتی برای پردازش یک تجربه دشوار از طریق بازی به دست می آید،
توانایی های رشد طبیعی کودک فعال شده و احساسات و خاطرات "گیر کرده" تبدیل به "نابود شدن" می شوند.
درست همانطور که بدن از آسیب جسمی بهبود می یابد، کودک دارای یک سیستم عاطفی است که می تواند خودش درمان شود، همچنین اگر شرایط خاصی برای کودک وجود داشته باشد. 
بازی های درمانی اجازه می دهد تا توانایی های خود ذهنی فرزند خود را فعال، حمایت از رشد و پیشرفت کودک در سطح احساسی و روانی.
در بازی درمانی، کودکان مجبور نیستند در مورد مشکلات خود صحبت کنند تا احساس خوبی داشته باشند.

بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد. به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی درمانی چیست؟

بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد. به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی یکی از مهمترین عوامل هماهنگی رشد کودک از لحاظ جسمی، احساسی و ذهنی است که ازین طریق درمی‌یابد سهیم شدن و یا سهیم کردن دیگران در بازی برای مورد قبول قرار گرفتن و پذیرش لازم است که بر یادگیری، خودکنترلی، مسئولیت، ابراز احساسات، احترام گذاشتن، پذیرش خود و دیگران، بهبود مهارت‌های اجتماعی، عزت نفس، کاهش افسردگی و اضطراب موثر است [1].

بازی افکار درونی کودک را با دنیای خارجی او ارتباط می‌دهد و باعث می‌شود که کودکان بتوانند اشیای خارجی را تحت کنترل خود در آورند. بازی به کودک اجازه می‌دهد تا تجربیات، افکار، احساسات و تمایلاتی را که برای او تهدید کننده هستند، نشان دهد (وتینگتون و همکاران 2008) [2].

بازی درمانی با رویکردی سازنده که مبتنی بر درمان است فرآیندهای یادگیری و ارتباط سازگارانه و بهنجار کودکان را پایه‌ریزی می‌کند. در بازی درمانی به کودک فرصت داده می‌شود تا احساسات آزار دهنده و مشکلات درونی خود را از طریق بازی بروز دهد و آن‌ها را به نمایش در آورد (آکسلاین 1994) [3].

1[ Baggerly,J., Parker, M.(2005). Child-centered group play therapy with African American boys of the elementary school level. Journal of Counseling & Development, 83,387-396.

2[ Wethinton, H. R., Hahn, R. A., Fugua-Whiteley, D. S., pe,T. A., Crosloy, A. E., Johnnson,  R. L., Liberman, A. M., Mosci chi, E., Pri ce, L. N., Tuma, F. K., Halra, G., Chatto.,  Padhyay, S. K. (2008). The effectiveness of interventions to reduce psychology harm form traumatic events among child and adolescents. American Journal of Preventive Medicine, 53(3), 287-373.

 

[3] ام آکسلاین، تاثیر بازی درمانی بر کودکان، دانشگاه ویرجینیا، ترجمه احمد حجاریان، 1994

 




 
 

 

 
 
 
 
 


:: بازدید از این مطلب : 35
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 12 اسفند 1397 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : farzandanebartar
بازی درمانی یک رویکرد درمان روان درمانی است که به طور خاص برای کمک به کودکان بین 3 تا 12 ساله طراحی شده است.
یک متخصص بهداشت روانی آموزش دیده، به نام یک درمانگر بازی، با یک کودک کار می کند تا مشکلات را از طریق استفاده از بازی درمانی بررسی و حل کند.
کودک و درمانگر با هم در یک فضای مشاوره ای به نام اتاق بازی، که با اسباب بازی های خاص انتخاب شده است،
بیان احساسات را تشویق می کند و همچنین از رشد رفتارهای سالمتی حمایت می کند.
یک اتاق نشیمن معمولی ممکن است یک صندوقچه کوچک با وسایل کوچک (افراد، حیوانات، اتومبیل ها، شخصیت های فانتزی و غیره)، عروسک ها، اسباب بازی های پر شده، 
عروسک ها، خانه های عروسکی با مبلمان،
لباس و لوازم آرایشی و لوازم جانبی، وسایل هنری برای نقاشی و نقاشی، اسباب بازی های ساخت و ساز، و برخی از بازی های داخلی مانند حلقه زدن یا بسکتبال داخلی.
در ابتدا، درمانگر معمولا کودک را به بازی به طور مجانی دعوت می کند. کودک اجازه می دهد تقریبا به هر نحوی که دوست دارد تا زمانی که به کسی یا هر چیزی آسیب نرساند، بازی کند.
با پیشرفت درمان، درمانگر ممکن است دستورالعمل بیشتری را با تشویق کودک به بازی با موارد خاص یا مشارکت در فعالیت های خاصی که مشکلات فعلی کودک را حل می کند،
اما چگونه برای کودکان بازی درمانی است؟ چگونه بازی درمانی برای کمک به کودکان بهتر و بهبود رفتار آنها چگونه است؟ مزایای بازی درمانی چیست؟ 
این سوالات را می توان با درک این موضوع که درمان بازی به کودکان به روش های زیر کمک می کند:
تسکین دهنده از تجربیات شدید یا تهاجمی گذشته
اجازه دادن به بیان احساسات
تشویق افکار خلاق و ایده های جدید
اجازه توسعه مهارت های تصمیم گیری سالم
برقراری ارتباط از مشکلات و نگرانی های دیگران
حمایت از یادگیری راه های جدید تفکر و رفتار


بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد. به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی درمانی چیست؟

بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد. به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی یکی از مهمترین عوامل هماهنگی رشد کودک از لحاظ جسمی، احساسی و ذهنی است که ازین طریق درمی‌یابد سهیم شدن و یا سهیم کردن دیگران در بازی برای مورد قبول قرار گرفتن و پذیرش لازم است که بر یادگیری، خودکنترلی، مسئولیت، ابراز احساسات، احترام گذاشتن، پذیرش خود و دیگران، بهبود مهارت‌های اجتماعی، عزت نفس، کاهش افسردگی و اضطراب موثر است [1].

بازی افکار درونی کودک را با دنیای خارجی او ارتباط می‌دهد و باعث می‌شود که کودکان بتوانند اشیای خارجی را تحت کنترل خود در آورند. بازی به کودک اجازه می‌دهد تا تجربیات، افکار، احساسات و تمایلاتی را که برای او تهدید کننده هستند، نشان دهد (وتینگتون و همکاران 2008) [2].

بازی درمانی با رویکردی سازنده که مبتنی بر درمان است فرآیندهای یادگیری و ارتباط سازگارانه و بهنجار کودکان را پایه‌ریزی می‌کند. در بازی درمانی به کودک فرصت داده می‌شود تا احساسات آزار دهنده و مشکلات درونی خود را از طریق بازی بروز دهد و آن‌ها را به نمایش در آورد (آکسلاین 1994) [3].

1[ Baggerly,J., Parker, M.(2005). Child-centered group play therapy with African American boys of the elementary school level. Journal of Counseling & Development, 83,387-396.

2[ Wethinton, H. R., Hahn, R. A., Fugua-Whiteley, D. S., pe,T. A., Crosloy, A. E., Johnnson,  R. L., Liberman, A. M., Mosci chi, E., Pri ce, L. N., Tuma, F. K., Halra, G., Chatto.,  Padhyay, S. K. (2008). The effectiveness of interventions to reduce psychology harm form traumatic events among child and adolescents. American Journal of Preventive Medicine, 53(3), 287-373.

 

[3] ام آکسلاین، تاثیر بازی درمانی بر کودکان، دانشگاه ویرجینیا، ترجمه احمد حجاریان، 1994

 




 
 
 
 
 


:: بازدید از این مطلب : 57
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 12 اسفند 1397 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : farzandanebartar
بازی درمان: چگونه به کودکان کمک می کند بهتر و بهبود رفتار

به عنوان پدر و مادر، ما یاد می گیریم که کودکانمان را با تماشای آنها درک کنیم و معمولا می توانیم بگوییم زمانی که آنها با چگونگی رفتار آنها مشکل دارند.
هنگامی که همه چیز برای آنها خوب نیست، کودکان اغلب رفتارهایی را انجام می دهند که مشکالت ایجاد می کنند. آنها ممکن است از انجام آنچه که گفته می شود «عمل کنند»
یا شاید، ممکن است به نظر می رسد بیش از حد اضطراب و یا بسیار جدا شده است.
راه های بسیاری وجود دارد که کودکان با رفتارهایشان نشان می دهند که آنها در حال مبارزه هستند و با چیزهایی که در زندگی شان اتفاق می افتد، به خوبی عمل نمی کنند.
وقتی این اتفاق می افتد والدین نگران رفتارهای فرزندشان می شوند.
آنها همچنین ممکن است با نظرات منفی یا شکایات مربوط به فرزندشان از معلمان، کارکنان مراقبت روزانه، مربیان یا والدین دیگر مواجه شوند.
این امر برای والدین بسیار ناراحت کننده است و می تواند به احساسات دلسردی و عدم اطمینان کمک کند.
مهم نیست که رفتار چگونه در یک کودک شبیه به نظر می رسد، والدین معمولا نگران می شوند و می خواهند برای فرزندشان کمک کنند.
یکی از بهترین روشهای کمک به کودکان با مشکلات رفتاری و عاطفی، از طریق روش شناخته شده به عنوان بازی درمانی است.


بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد. به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی درمانی چیست؟

بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد. به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی یکی از مهمترین عوامل هماهنگی رشد کودک از لحاظ جسمی، احساسی و ذهنی است که ازین طریق درمی‌یابد سهیم شدن و یا سهیم کردن دیگران در بازی برای مورد قبول قرار گرفتن و پذیرش لازم است که بر یادگیری، خودکنترلی، مسئولیت، ابراز احساسات، احترام گذاشتن، پذیرش خود و دیگران، بهبود مهارت‌های اجتماعی، عزت نفس، کاهش افسردگی و اضطراب موثر است [1].

بازی افکار درونی کودک را با دنیای خارجی او ارتباط می‌دهد و باعث می‌شود که کودکان بتوانند اشیای خارجی را تحت کنترل خود در آورند. بازی به کودک اجازه می‌دهد تا تجربیات، افکار، احساسات و تمایلاتی را که برای او تهدید کننده هستند، نشان دهد (وتینگتون و همکاران 2008) [2].

بازی درمانی با رویکردی سازنده که مبتنی بر درمان است فرآیندهای یادگیری و ارتباط سازگارانه و بهنجار کودکان را پایه‌ریزی می‌کند. در بازی درمانی به کودک فرصت داده می‌شود تا احساسات آزار دهنده و مشکلات درونی خود را از طریق بازی بروز دهد و آن‌ها را به نمایش در آورد (آکسلاین 1994) [3].

1[ Baggerly,J., Parker, M.(2005). Child-centered group play therapy with African American boys of the elementary school level. Journal of Counseling & Development, 83,387-396.

2[ Wethinton, H. R., Hahn, R. A., Fugua-Whiteley, D. S., pe,T. A., Crosloy, A. E., Johnnson,  R. L., Liberman, A. M., Mosci chi, E., Pri ce, L. N., Tuma, F. K., Halra, G., Chatto.,  Padhyay, S. K. (2008). The effectiveness of interventions to reduce psychology harm form traumatic events among child and adolescents. American Journal of Preventive Medicine, 53(3), 287-373.

 

[3] ام آکسلاین، تاثیر بازی درمانی بر کودکان، دانشگاه ویرجینیا، ترجمه احمد حجاریان، 1994

 

 
 
 
 


:: بازدید از این مطلب : 2
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 12 اسفند 1397 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : farzandanebartar
بازی درمان: چگونه به کودکان کمک می کند بهتر و بهبود رفتار

به عنوان پدر و مادر، ما یاد می گیریم که کودکانمان را با تماشای آنها درک کنیم و معمولا می توانیم بگوییم زمانی که آنها با چگونگی رفتار آنها مشکل دارند.
هنگامی که همه چیز برای آنها خوب نیست، کودکان اغلب رفتارهایی را انجام می دهند که مشکالت ایجاد می کنند. آنها ممکن است از انجام آنچه که گفته می شود «عمل کنند»
یا شاید، ممکن است به نظر می رسد بیش از حد اضطراب و یا بسیار جدا شده است.
راه های بسیاری وجود دارد که کودکان با رفتارهایشان نشان می دهند که آنها در حال مبارزه هستند و با چیزهایی که در زندگی شان اتفاق می افتد، به خوبی عمل نمی کنند.
وقتی این اتفاق می افتد والدین نگران رفتارهای فرزندشان می شوند.
آنها همچنین ممکن است با نظرات منفی یا شکایات مربوط به فرزندشان از معلمان، کارکنان مراقبت روزانه، مربیان یا والدین دیگر مواجه شوند.
این امر برای والدین بسیار ناراحت کننده است و می تواند به احساسات دلسردی و عدم اطمینان کمک کند.
مهم نیست که رفتار چگونه در یک کودک شبیه به نظر می رسد، والدین معمولا نگران می شوند و می خواهند برای فرزندشان کمک کنند.
یکی از بهترین روشهای کمک به کودکان با مشکلات رفتاری و عاطفی، از طریق روش شناخته شده به عنوان بازی درمانی است.


بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد. به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی درمانی چیست؟

بازی درمانی عبارت از کاربرد هدفمند بازی‌ها در درمان است و از آنجا که بازی زبان کودک است از این طریق می توان بسیاری از مشکلات کودک را حل کرد. به دلیل اینکه این نوع درمان در فضایی پر از شادی و ارتباط انجام می‌شود، کودک از تمام جنبه‌‌های جلسه درمانی نهایت لذت را می‌برد و اینجا بازی درمانگر است که می‌داند بازی‌ها را با چه هدف و منظوری به کار ببرد.

بازی یکی از مهمترین عوامل هماهنگی رشد کودک از لحاظ جسمی، احساسی و ذهنی است که ازین طریق درمی‌یابد سهیم شدن و یا سهیم کردن دیگران در بازی برای مورد قبول قرار گرفتن و پذیرش لازم است که بر یادگیری، خودکنترلی، مسئولیت، ابراز احساسات، احترام گذاشتن، پذیرش خود و دیگران، بهبود مهارت‌های اجتماعی، عزت نفس، کاهش افسردگی و اضطراب موثر است [1].

بازی افکار درونی کودک را با دنیای خارجی او ارتباط می‌دهد و باعث می‌شود که کودکان بتوانند اشیای خارجی را تحت کنترل خود در آورند. بازی به کودک اجازه می‌دهد تا تجربیات، افکار، احساسات و تمایلاتی را که برای او تهدید کننده هستند، نشان دهد (وتینگتون و همکاران 2008) [2].

بازی درمانی با رویکردی سازنده که مبتنی بر درمان است فرآیندهای یادگیری و ارتباط سازگارانه و بهنجار کودکان را پایه‌ریزی می‌کند. در بازی درمانی به کودک فرصت داده می‌شود تا احساسات آزار دهنده و مشکلات درونی خود را از طریق بازی بروز دهد و آن‌ها را به نمایش در آورد (آکسلاین 1994) [3].

1[ Baggerly,J., Parker, M.(2005). Child-centered group play therapy with African American boys of the elementary school level. Journal of Counseling & Development, 83,387-396.

2[ Wethinton, H. R., Hahn, R. A., Fugua-Whiteley, D. S., pe,T. A., Crosloy, A. E., Johnnson,  R. L., Liberman, A. M., Mosci chi, E., Pri ce, L. N., Tuma, F. K., Halra, G., Chatto.,  Padhyay, S. K. (2008). The effectiveness of interventions to reduce psychology harm form traumatic events among child and adolescents. American Journal of Preventive Medicine, 53(3), 287-373.

 

[3] ام آکسلاین، تاثیر بازی درمانی بر کودکان، دانشگاه ویرجینیا، ترجمه احمد حجاریان، 1994

 

 
 
 
 


:: بازدید از این مطلب : 40
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یکشنبه 12 اسفند 1397 | نظرات (0)
نوشته شده توسط : farzandanebartar
Neurofeedback چه چیزی درمان می شود؟
نوروفیدبک برای درمان بسیاری از بیماریها مانند: ADHD و ADD، اختلالات استرس، اضطراب، حملات هراس، اوتیسم، Aspergers، افسردگی، سردرد، میگرن،
اضطراب و مشکلات خواب استفاده می شود.
همچنین ممکن است برای کمک به نگرانی های حافظه مورد استفاده قرار گیرد.
برای کمک به افراد مبتلا به صرع، PTSD، سندرم Tourette، رفتارهای وسواسی / اجباری و تجاوز؛ و همچنین برای تعمیر آسیب مغزی از سکته مغزی یا آسیب مغزی آسیب دیده است.
چه چیز دیگری می تواند به آن کمک کند؟
بسیاری از ورزشکاران حرفه ای و متخصصان کسب و کار نیز با استفاده از تمرکز بیشتر و مدیریت بهتر استرس، از عملکرد نوروفیدبک برای بهبود عملکرد ذهنی و بهره وری بهره می برند

بسیاری از افراد مزایای مکمل برای آموزش نوروفیدبک را تجربه می کنند 
که می تواند شامل بهبود کیفیت خواب، اضطراب کمتر، توانایی بیشتر برای انطباق و مبارزه با چالش های روزانه و پردازش شناختی بیشتر باشد.
نوروفيدبك وسيله اي است كه كار تنظيم و رفع اشكالات مغز را انجام مي دهد، همانطور كه مي دانيد مغز از سلولهاي عصبي تشكيل شده است كه شبكه هاي عصبي را در مغز مي ساند.

كاربردهاي نوروفيدبک :

  • تنظيم توجه، افزايش تمركز، متعادل كردن گوش به زنگي / برانگيختي
  • مديريت استرس و كاهش تنش
  • بهبود تصميم گيري و كاهش خطا
  • كاهش اضطراب
  • يادگيري سريع و افزايش توانايي يادگيري                   
  • بهبود حافظه
  • تقويت مهارت هاي ارتباطي
  • آمادگي بيشتر براي پذيرش تغيير
  • افزايش آگاهي
  • افزایش خلاقیت
  • افزایش انگیزه
  • توانایی حل مشکل    problem solving
  • کاهش کج خلقی
  • توانایی تغییر اسان توجه از کاری به کار دیگر
  • بهبود مدیریت درون و واکنشهای هیجانی
  • افزایش تحمل کاری
  • افزایش سرعت عمل کاری

نوروفیدبک چیست؟

        نوروفيدبك وسيله اي است كه كار تنظيم و رفع اشكالات مغز را انجام مي دهد، همانطور كه مي دانيد مغز از سلولهاي عصبي تشكيل شده است كه شبكه هاي عصبي را در مغز مي ساند. قسمت هاي مختلف مغز (مجموعه اي از شبكه هاي عصبي) كاركردهای مختلفي دارند و فعاليت اين شبكه ها سبب توليد امواج مغزي گوناگون در شرايط و موقعيتهاي مختلف مي گردد، اگر هر يك از اين شبكه ها كارخود را درست انجام دهند و باهم هماهنگي داشته باشند، مغز بدون نقص كار خود را انجام مي دهد، اما گاهي مسائل مختلف (مانند استرس يا گامي ژنتيك روي اين شبكه ما تأثير مي گذارند و در كار آن اختلال ايجاد مي كند. مشكلات توجه و تمركز، ضعف حافظه، مشكلات يادگيري و حتي رفتاري نيز از جمله نتايج اشكال در كار مغز هستند. نوروفيدبك ما را از كاركرد مغزمان آگاه كرده و سپس كمك مي‌كند تا آن را اصلاح و تنظيم كنيم.

نوروفيدبك چگونه مغز را تنظيم مي كند؟

 

نوروفيدبك كاركرد مغز را به صورت امواج مغزي ترجمه كرده و سپس آن امواج را در قالب عناصر بازي كامپيوتري يا فيلم نشان مي دهد. يك كودك كم توجه را در نظر بگيريد كه در مقابل مانيتوريك كامپيوتر نشسته است و مشغول تماشاي يك فيلم يا انجام يك بازي كامپيوتري است. تعدادي الكترود كه روي سرقرار دارند و به گوش ها متصل هستند امواج مغزي او را اندازه مي گيرند. پس درمانگر امواج مغزي را بررسي مي كند براي مثال زيادتر بودن امواج تتا و بتا نسبت به حالت عادي به ترتيب باعث حواس پرتي و اضطراب مي گردد. و يا از طرفي ضعف هماهنگي حركتي نشانه ي كاهش موج SMRاست. در اين حالت درمانگر برنامه ي درماني خاص براي مراجع تعيين مي كند تا امواج را به حد طبيعي برساند و مراجع در مانيتور مقابلش امواج را به صورت بازي يا فيلم مي بيند، براي مثال در مسابقه ي چند قايق از او خواسته مي شود كه با قایقش را برنده كند. مثلاً اگر بتواند امواج تتا و بتا را كاهش دهد و SMRرا افزايش دهد قايقي كه در صفحه ي مانيتور متعلق به او است برنده مي شود. كم كم كه كودك به بازي ادامه مي دهد مغز او به صورت ناهشيار مي اموزد كه چگونه اين اتفاقات مي افتد و اين هنگام است كه مغز عملكرد جديد را مي آموزد. اينگونه است كه طي يك دوره ي آموزش مغز ياد مي گيرند كه خودش را     اصلاح و تنظيم كند.

 

جلسات درمان با نوروفيدبك:

جلسات درمان در محيطي آرام تشكيل مي شود. درمانگر و مراجع هر دو كنار هم، روي دو صندلي راحت و پشت ميز مد نشینند و در جلوي هر كدام يك مانيتور قرار دارد كه تصاوير مختلفي را نشان مي دهد. يك الكترود روی پوست سر و دو الگترود روی 2 گوش و با كمك يك چسب مخصوص نصب مي گردد تا امواج مغزي را دريافت و به كامپيوتر منتقل كنند. در مانيتور مقابل درمانگر امواج به صورت خام و در حالي كه در مانيتور مقابل كودك امواج به صورت بازي يا فيلم هستند.

 

تعداد و مدت زمان جلسات فیدبک:

مدت زمان هر جلسه حدود 45 دقيقه است. كه جلسات بين 2 تا 3 روز در هفته و تعداد جلسات 30 جلسه (به طور متوسط در مورد كودكان LD, ADHD) ادامه مي يابند و اين تعداد جلسات متغير است و بستگي به حضور منظم و به موقع در جلسات ، نوع مشكلات كودك، همكاري كامل با تيم درمان و انجام تكاليف مختلف در خانه دارد.

 در پكيج نوروفيدبك به طور هدفمند بر روي موارد درج شده در پايين با استفاده از برنامه هاي كامپيوتري طراحي شده براي اين موارد كار مي شود.

توجه :

مهارت هاي توجهي خوب، توانايي شما را براي حذف كردن مواردي كه حواس شما را پرت مي كند افزايش مي دهد و اين، كارايي شما را در خانه و محل كار افزايش مي دهد.

توجه تقسيم شده :

توجه تقسيم شده فرايندي است كه به وسيله ي آن مي توانيد چند كار را به صورت به زمان انجام دهيد براي مثال هنگام جواب دادن به تلفن يك مورد خاص را از داخل پرونده ي مورد نظر پيدا كنيد.

تمركز:

به معناي توانايي حفظ مستمر ذهن روي كار است (فقط كاري) كه مشغول انجام آن هستيد براي مثال گوش كردن به يك فرد خاص در اتاق شلوغ.

 

عملكرد اجرايي :

مطابق تعريف كاركردهاي اجرايي اينگونه توضيح داده مي شود. فعاليتهايي كه ما درذهنمان انجام مي دهيم تا خود كنترلي و رفتار هدفمند داشته و دستاوردهاي آتي را به حداكثر برسانيم.

نقص در كاركرد اجرايي مغز، مشكلات زيادي را به وجود مي آورد از قبيل مشكلات و نقص در سازماندهي، به يادداشتن تكاليف منزل، آغاز انجام كاري و به پايان رساندن آن، يادآوري قوانين، انجام تكاليف پيچيده رياضي، يادآوري متن خوانده شده، تكميل كار زمان بر، وقت شناس بودن، كنترل هيجانات و برنامه ريزي براي آينده.

مدل 12 تايي كاركرد اجرايي مغز :

انعطاف پذيري، توانايي انطباق دادن و تعيين دادن روشها براي رسيدن به هدف.

پشتكار: توانايي مداومت براي تكاليف كه نياز به تلاش مستمر دارند.

فراشناخت: توانايي ملاحظه و مشاهده‌ي خود.

سازماندهي: توانايي به كارگيري يك روش سيستماتيك براين رسيدن به هدف.

برنامه ريزي: توانايي ايجاد و بسط استراتژي ها براي تكميل يك كار

تنظيم عواطف: توانايي مديريت احساسات فردي به منظور تصميم گيري و تكميل تكليف

بازداري از پاسخ (واكنش): توانايي متوقف كردن ما به تأثير انداختن يك عمل به جاي نشان دادن يك رفتار تكانش (بدون فكر)

تفكر اجتماعي: توانايي نشان دادن واكنش مناسب به مسائل اجتماعي

توجه مستمر: تواناي حفظ و توجه و تمركز در حضور عوامل مزاحم

شروع به كار: توانايي آغاز كردن يك كار به جاي طفره رفتن و به تعويق انداختن آن

مديريت زمان: توانايي انجام كارها در يك زمان معين و مناسب

حافظه فعال: توانايي به ياد آوردن اطلاعات مرتبط و به كارگيري آنها براي تكليف و عمل فعلي

پردازش اطلاعات :

پردازش اطلاعات به ظرفيت و قابليت فرد، در ادراك و يادآوري اطلاعاتي كه به مدت كوتاهي نمايش داده شده اند، اطلاق مي شود. پردازش اطلاعات سريع تر و دقيق تر اين امكان را مي دهد كه فرد بتواند پاسخ هاي بهتر و سريع تري داشته و بهتر با محيط اطراف انطباق خاص كند. اغلب ما بر زندگي و كارهاي روزانه ي خود به اين مهارت ها احتياج داريم و لازم است بتوانيم اطلاعات مفيد را كه در منابع نه چندان روشن قرار دارد را رديابي كرده و استفاده كنيم.

حافظه فعال :

قطعاً بسياري از فعلايتهاي روزانه حول كاركرد حافظه مي گردد و مهمترين نوع حافظه، حافظه ي فعال است. همان فرآيندي كه براي ذخيره و دستكاري موقت اطلاعات استفاده مي كنم، حافظه ي فعال مقدار كوچكي از اطلاعات را درون خود نگه مي دارد و در عين حال دروازه بسياري از كاركرده اي شناختي (ذهني) ماست. اين كاركردها عبارت‌اند از استدلال، حل مسئله، درك مطلب، يادگيري و روشی كه ما با آن تكه هاي كوچكي از اطلاعات را بازيابي كرده و براي كارهاي پيچيده مورد استفاده قرار مي دهيم. افرادي كه حافظه فعال قدرمندي دارند، مي تواند همزمان با پردازش هاي عوامل مزاحم، اطلاعات مورد نياز را يافته و پردازش كنند، همچنين به نظر مي رسد رابطه نزديكي بين ظرفيت فعال و كنترل اطلاعات دربافتي از محيط و انتخاب آنها براي پردازش يا چشم پوش وجود دارد.

از آنجا كه توانايي ما براي استدلال و حل مسئله اغلب به عنوان هوش تعريف مي شود، ارتقا كاركرد حافظه فعال به افزايش بهره هوش مي انجامد.

ادراك ديداري:

ادراك ديداري به معني ديدن اشياء و تفسير آنچه ديده شده است به طوري كه قابل درك باشد. ادراک دیداری تنها به معنای دیدن نیست بلکه تجمه کردن تصاویر بینایی به اطلاعاتی که مغز بتواند به یاد بسپارد،سازماندهی کند ، تشخیص دهد و استفاده کند. برای مثال ادراک بینایی در خواندن کودکان برای به یاد اوردن حروفی که قبلا دیده اند یا تشخیص حروف واشکالی که شبیه به هم هستند یا تفاوت جزئی دارند موثر است.

هماهنگي چشم و دست :

هماهنگي چشم و دست مهارتی است كه به كنترل هماهنگ حركت چشم و دست و نيز پردازش اطلاعات ديداري به منظور هدايت دست براي دست يابي و گرفتن اشياء اطلاق مي شود. در واقع هدف این مهارت ، هماهنگي حركت چشم و دست براي انجام يك كارخاص است.برای مثال اين مهارت در كودكان به خصوص هنگام نوشتن از روی كتاب يا تخته خيلي كمك مي كند.

 
 


:: بازدید از این مطلب : 120
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 11 اسفند 1397 | نظرات (0)

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران