همه ذهن های بزرگ فکر نمی کنند
آیا می دانستید که آلبرت انیشتین نمی توانست تا نه سالگی بخواند؟ والت دیزنی، ژنرال جورج پاتون، و نلسون راکفلر، معاون رئیس جمهور، تمام عمر خود را در معرض مشکل قرار داده بودند.
 ووپی گلدبرگ و چارلز شواب و بسیاری دیگر ناتوانی در یادگیری دارند که موفقیت نهایی آنها را تحت تاثیر قرار نمی دهد

آمار مربوط به معلولیت یادگیری
طبق گفته موسسه ملی بهداشت، پانزده درصد جمعیت ایالات متحده یا یکی از هفت آمریکایی دارای برخی از نوع ناتوانی یادگیری هستند.

دشواری با خواندن و مهارت های زبان رایج ترین ناتوانی های یادگیری است. تا 80 درصد دانش آموزانی که دارای معلولیت های یادگیری هستند، مشکلات خواندن دارند.
معلولیت های یادگیری اغلب در خانواده ها اجرا می شود.

معلولیت های یادگیری نباید با سایر معلولیت ها مانند اوتیسم، ناتوانی ذهنی، ناشنوایی، نابینایی و اختلالات رفتاری اشتباه گرفته شود. هیچ یک از این شرایط ناتوانی در یادگیری نیست. 
علاوه بر این، آنها نباید با کمبود فرصت های آموزشی مثل تغییرات مکرر مدارس و یا مشاغل حضور پذیرفته شوند.
 همچنین، بچه هایی که در حال یادگیری زبان انگلیسی هستند، لزوما معلولیت یادگیری ندارند.

اختلالات توجه، مانند اختلال نقص توجه / بیش فعالی (ADHD) و اختلالات یادگیری اغلب در همان زمان رخ می دهد، اما دو اختلال یکسان نیستند.

معلولیت تحصیلی چیست؟
ناتوانی در یادگیری یک اختلال عصبی است. به عبارت ساده، یک ناتوانی یادگیری ناشی از تفاوت در نحوه مغز یک فرد است.

کودکان با ناتوانی در یادگیری هوشمندتر یا هوشمندتر از همسالان خود هستند.
 اما آنها ممکن است در صورت خواندن، نوشتن، املای، استدلال، یادآوری و / یا سازماندهی اطلاعات مشکل داشته باشند،
 اگر چپ به راستی آنها را بیرون کشید یا در روش های معمول آموزش داده شود.

ناتوانی در یادگیری نمی تواند درمان شود این یک مسئله مادام العمر است. با این حال، با پشتیبانی و مداخله مناسب، کودکان دارای معلولیت یادگیری می توانند 
در مدرسه موفق شوند و در بعضی از مراحل موفقیت آمیز، اغلب متمایز می شوند.

والدین می توانند به کودکان با ناتوانی یادگیری کمک کنند 
تا با موفقیت از طریق تشویق نقاط قوت، شناخت نقاط ضعف، درک سیستم آموزشی، کار با حرفه ای و یادگیری در مورد راهبردهای مقابله با مشکلات خاص، به موفقیت دست یابند.

سنت های شفاهی داستان سرایی در چندین تمدن یافت می شود؛ آنها از مطبوعات چاپی و آنلاین پیشی گرفته اند. داستان ها برای توضیح پدیده های طبیعی مورد استفاده قرار گرفتند، 
برادران به داستان های خلقت گفتند و یک پانتئون خدایان و اسطوره ها را توسعه دادند.
 داستان های دهان از یک نسل به نسل دیگر منتقل شدند و داستانگران به عنوان جانشینان، رهبران، راهنماهای معنوی، معلمان، نگهبانان اسرارآمیز و هنرمندان مورد توجه قرار گرفتند.
 داستان عامیانه در قالب های مختلف شامل آهنگ ها، شعر، شعر و رقص آمده است

آلبرت بیتس لرد روایتهای روایت را از رونوشتهای عربی از سلولهای ناهنجاری یوگسلاوی جمع آوری شده توسط میلمن پری در دهه 1930 و متون حماسی مانند ادیسه و بویوف بررسی کرد. 
[14] پروردگار دریافته است که بخش بزرگی از داستانها شامل متن است که در طول فرایند گفتن بداهه زده شد.

پروردگار دو نوع از واژگان داستان را شناسایی کرد. اولین بار او به نام "فرمول" نامیده شد:
 "سپیده دم"، "دریای شراب تاریک" و سایر عبارات خاص خاص در هومر و دیگر حماسه های شفاهی شناخته شده بود. با این حال، پروردگار،
 کشف کرد که در میان بسیاری از سنت های داستان، به طور کامل 90٪ از حماسه های شفاهی از خطوط است که به صورت بلافاصله تکرار شده و یا استفاده از جایگزین کلمه برای یک کلمه مونتاژ.
 به عبارت دیگر، داستان های شفاهی از عبارات مجموعه ساخته شده است که از یک عمر شنیدن و داستان دادن ذخیره شده اند.

نوع دیگری از واژگان داستان موضوع است،
 مجموعه ای از اقدامات داستان که داستان را تشکیل می دهند. درست همانطور که سخنرانان داستانها با استفاده از فرمولها به صورت خطی به پیش می روند،
 بنابراین از رویداد به رویداد با استفاده از تم ها استفاده می کند. یکی از تم های نزدیک به جهانی، تکرار است، همانطور که در فرهنگ عامیانه غرب با "حکومت سه"

سه برادر تعیین شده، سه تلاش انجام می شود، از سه راز خواسته می شود. یک موضوع می تواند به همان اندازه یک توالی خاص مشخص باشد 
که نشان دهنده تسلیم یک قهرمان است، با شروع از پیراهن و شلوار و پایان دادن به سرپوش و سلاح. یک تم می تواند به اندازه کافی بزرگ باشد 
تا جزء قطعه باشد. به عنوان مثال: یک قهرمان سفر به یک مکان خطرناک را پیشنهاد می دهد / او خود را / هر کس احمق خود را مخفی / 
به جز یک شخص معمول از حساب کوچک (یک خال، یک خدمتکار طوطی یا یک چوبکار) / که بلافاصله او را می شناسد / عادی می شود
 متحد قهرمان، نشان دادن منابع غیر منتظره از مهارت و یا ابتکار عمل. 
تم به یک داستان خاص تعلق ندارد،
 اما ممکن است با تغییرات جزئی در بسیاری از داستان های مختلف یافت شود. تم ها ممکن است بیش از بخش های پیش ساخته مناسب برای ساختن یک داستان باشند 
یا اینکه آنها ممکن است حقایق جهانی را - حقایق مذهبی مبتنی بر آیین، به عنوان جیمز فریزر در "خم طلایی"، یا حقایق روحی، آرکه تایپی، نشان می دهند،
 همانطور که جوزف کمپبل در The Hero توضیح می دهد با هزاران چهره

قصه درمانی

داستان داستان مدرن دارای یک حوزه گسترده است. علاوه بر اشکال سنتی (افسانه ها، قصه ها، اساطیر، افسانه ها، قصه ها و غیره)

خود را به نمایندگی از تاریخ، روایت شخصی، تفسیر سیاسی و تحول هنجارهای فرهنگی گسترش داده است.
 داستان سرایی معاصر نیز برای اهداف آموزشی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد

اشکال جدید رسانه ها راه های جدیدی برای مردم برای ضبط، بیان و مصرف داستان ها ایجاد می کنند.
 [6] ابزار ارتباطات گروه ناهمزمان می تواند یک محیط را برای افراد فراهم کند تا داستان های فردی را به داستان های گروهی تغییر دهند یا مجددا بازنویسی کنند.

بازی ها و سایر سیستم عامل های دیجیتالی، مانند آنهایی که در داستان های تعاملی یا داستان داستان تعاملی مورد استفاده قرار می گیرند، 
می توانند کاربر را به عنوان یک شخصیت در یک جهان بزرگتر قرار دهند.
 مستند، از جمله مستند های وب تعاملی، تکنیک های روایت داستان های داستان را برای انتقال اطلاعات در مورد موضوع خود استفاده می کنند.
 [8] داستانهای خودآزمایی، که برای تأثیرات کراتاریک و درمانی آنها ایجاد شده است، در استفاده و کاربرد آنها، مانند روان درماتا، درام تریسی و تئاتر پخش می شود.
 [9] داستان گفتن همچنین به عنوان وسیله ای برای تحریک تغییرات روانشناختی و اجتماعی در عمل هنرهای در حال تغییر است. 


قصه درمانی

گفتگو پیش از نوشتن است نخستین شکل داستان نویسی معمولا خوراکی با حرکات و بیانات بود. بعلاوه بعضی از باستان شناسان علاوه بر اینکه بخشی از آیین های مذهبی هستند، 
معتقدند هنر راک ممکن است به عنوان یک نوع داستان داستان برای بسیاری از فرهنگ های باستانی خدمت کند.

مردم بومی استرالیا نقاط نمادی از داستانهای دیوارهای غار را به عنوان وسیله ای برای کمک به داستان نویسان داستان را به یاد می آورند.
 سپس داستان با استفاده از ترکیبی از روایت شفاهی، موسیقی، هنر راک و رقص، که فهم و معنا از وجود انسان را از طریق یادآوری و تصویب داستانها به دست می آورد، گفت.

مردم از لايه های حلقوی درختان زنده و رسانه های کوتاه مدت (مانند شن و برگ) برای ضبط داستان ها در تصاویر یا نوشتن استفاده می کنند.
 اشکال پیچیده خال کوبی نیز ممکن است نشان دهنده داستان،
 اطلاعات مربوط به شجره نامه، وابستگی و وضعیت اجتماعی باشد. 

با ظهور نوشتن و استفاده از رسانه های با ثبات، قابل حمل، داستان ها ثبت شد، رونویسی و در سراسر مناطق گسترده ای از جهان به اشتراک گذاشته شد.
 داستانها بر روی چوب یا بامبو، عاج و سایر استخوانها، 
سفال، گلدانهای قرمز، سنگ، کتاب نخل، پوست (پوست پرچم)، پارچه پوست، کاغذ، ابریشم، بوم و دیگر پارچهها حک شده، خراشیده، رنگ شده، چاپ شده یا جوشیده شده اند. 
، ضبط شده در فیلم و ذخیره شده به صورت الکترونیکی در فرم دیجیتال. 
با وجود محبوبیت روزافزون رسانه های نوشتاری و تلویزیونی در بسیاری از جهان، داستانهای خوراکی همچنان به صورت داستان نویسی به شکل نومحافظه کارانه ایجاد شده اند،
 و همچنین متعهد به حافظه بوده و از نسلی به نسل دیگر منتقل می شوند.

قصه درمانی

درمان ماساژ برای تروما، نادرست و یا سوء استفاده
بسیاری از کودکان قادر به بیان حالت های عاطفی، به ویژه در مواجهه با تروما، غفلت و سوء استفاده نیستند.
 ماهیت غیر کلامی ماساژ درمانی و محیط شن و ماسه می تواند به کودکان کمک کند تا احساس راحتی و امنیت کنند

با کمی آموزش از درمانگر، کودک آزاد است که خود را بیان کرده و موقعیت خود را توسعه دهد.
 اغلب کودکان احساس یک بازی مستقل را تجربه می کنند و پیش بینی ها و تغییرات رفتاری را بدون نشانه های درمانگر آغاز خواهند کرد.

. این روش درمان به عنوان یک منبع ارزشمند و قدرتمند برای کودکان و روش فوق العاده روشنگری برای به دست آوردن دسترسی به تجربیات تهاجمی عمل می کند.

Sandplay درمان نیز در درمان کودکان مورد سوء استفاده جنسی بسیار مفید است. این کودکان اغلب به خاطر ترس از آسیب و یا حتی مرگ خود را ساکت خواهند ماند.
 آنها اغلب تهدید می شوند و زمانی که به درمان می آیند، در وضعیت بسیار مضطرب قرار می گیرند.

محیط آرام و تعاملی ماساژ درمانی آنها را عرصه اولیه ایمنی می داند که آنها نیاز به حرکت در جهت بهبودی دارند


شن بازی درمانی

ماسه سینی درمان یک نوع از درمان های بیان است که گاهی اوقات به عنوان sandplay (هر چند sandplay یک روش کمی متفاوت) و یا تکنیک جهانی اشاره شده است.
 این توسط مارگارت لوونفلد، گوتا هاردینگ، شارلوت بیلر، حدی بلغار، لیسلوت فیشر، روث بوویور و دورا کلف ساخته شد.

این نوع درمان اغلب با کودکان استفاده می شود، اما می توان آن را به بزرگسالان، نوجوانان، زوج ها، خانواده ها و گروه ها نیز اعمال کرد.
 ماساژ درمانی اجازه می دهد تا یک فرد برای ساخت میکروکوزم خود را با استفاده از اسباب بازی های کوچک و شن و ماسه رنگی.
 صحنه ایجاد شده به عنوان نمایشی از زندگی شخصی خود عمل می کند و به او امکان می دهد تا حل اختلافات، حذف موانع و پذیرش خود را به دست آورد.

تاریخچه درمان ماساژ شن
متخصص اطفال بریتانیا مارگارت لوئونفلد به عنوان اولین فردی که سینی سینی را به عنوان یک روش درمانی معرفی می کند، به طور گسترده ای مورد توجه قرار گرفته است.
 پس از توسعه علاقه به روانشناسی روانشناختی در سال 1921، لوئونفلد در سال 1928 در زمینه روانپزشکی کودکان وارد شد.

Lowenfeld ادعا کرد که ایده خود را از استفاده از شن و ماسه در درمان توسط کتاب Floor Games، که در سال 1911 توسط H.G. Wells نوشته شده بود، الهام گرفته شده است.
 در این کتاب، Wells بازی های مختلف سرگرم کننده را که او و پسرانش در زمین بازی می کنند شرح می دهند 
و بازی را به عنوان وسیله ای برای توسعه شخصی برای کودکان و والدین تشویق می کنند.

پس از تاسیس موسسه روانشناسی کودک در لندن در اوایل دهه 1930، Lowenfeld دو سینی روی را به اتاق بازی معرفی کرد؛
 ابتدا نیمه پر از شن و ماسه بود، دوم شامل آب و اشیاء مختلفی است که برای شکل دادن یا ریختن شن و ماسه استفاده می شود

 "جعبه تعجب" پر از اسباب بازی های کوچک، کاغذ، قطعه های فلزی و دیگر لوازم نقره ای رنگی در نزدیکی سینی نگه داشته شد. Lowenfeld گزارش داد که در زمان،
 کودکان در حال درمان به اشاره به جعبه تعجب به عنوان "جهان"، و به زودی ایجاد صحنه های سه بعدی با ترکیب عناصر از جعبه با شن و ماسه در سینی.

. او معتقد بود که این رویکرد، که او به نام Technique World شناخته می شود،
 می تواند به عنوان وسیله ای برای ارتباط بین سازنده صحنه و یک ناظر باشد که دیدگاه ناظر را به دنیای داخلی سازنده تحمیل کند.

پس از درگذشت دور کلف به تکنیک جهانی در یک کنفرانس بین المللی در سال 1956 معرفی شد، 
او در لنفلد تحت مطالعه در لندن بود. کلف در نهایت تکنیک جهانی Lowenfeld را با فلسفه شرقی، مدل سیستم Neuman و نظریه فردینگی کارل جونگ ترکیب کرد. 
با اجازه Lowenfeld، Kalff نامیده شد رویکرد Sandplay خود را، و آموزش بسیاری از تمرینکنندگان در سراسر جهان در روش جدید

شن بازی درمانی

تکنیک های شن بازی 
رویکرد انسانی یک استراتژی مشترک در سینی سینی است.
 درمانگرانی که از این تکنیک استفاده می کنند، برای یافتن راه حلی برای مشکلات خود، صرفا بر روی مشتری، با استفاده از شن و ماسه به عنوان یک ابزار برای درمان، تکیه می کنند.

از طریق بیان خلاقانه، فرد درمانی قادر است در شن و ماسه چیزهایی را که در غیر اینصورت قادر به شنیدن یا درمان درمانی سنتی نیستند، آشکار سازد.
 درمانگر شخص را به عنوان یک کل و شفا می گیرد، دانستن اینکه روند ماساژ سینی درمانی به فرد اجازه می دهد پاسخ هایی را که در حال حاضر در آنها است، پیدا کند.

تکنیک های شنوایی درمان
یکی از رایج ترین تکنیک های استفاده شده در ماساژ درمانی، تکنیک جهانی است

این روش غیر کلامی شامل استفاده از مینیاتوری است. افرادی که درمانی هستند، تشویق به استفاده از اسباب بازی های کوچک،
 مجسمه ها و اشیاء در شن و ماسه به شیوه ای که آنها انتخاب می کنند در حالی که درمانگر می بیند و بعد تعامل فرد را تجزیه و تحلیل می کند.
 فرد درمانی می تواند آب را به شن و ماسه اضافه کند و مینیاتوری را در سینی شن و ماسه در هر جهت قرار دهد.
 طراحی سینی شن و ماسه با تخیل و ناخودآگاه آنها هدایت می شود

. نتیجه یک میکروکومن دنیای درونی است.

جهان در داخل سینی شن و ماسه از طریق نماد و استعاره بیان شده است و حتی ممکن است فردی که آن را ایجاد می کند حساس نباشد.
 اما با کمک پزشک، فردی که در معرض خطر است، حتی یک کودک، می تواند رابطه بین ایجاد در شن و دنیای درونی خود را تشخیص دهد.


شن بازی درمانی

روشی تشخیصی همراه با راهبردهای درمانی مبتنی بر رویکرد روانپویشی یونگ می با شد که طی آن کودک تعارضات حل نشده ای را که در ضمیر نا خود آگاه خود نهفته است، برون فکنی می کند و کارشناس متخصص در این تکنیک با مشا هده و ثبت این وقایع کمک می کند تا رفتار های نابهنجار کودک شناسایی و در طی یک دوره درمانی این رفتار ها درمان شود.

روشی تشخیصی همراه با راهبردهای درمانی مبتنی بر رویکرد روانپویشی یونگ می با شد که طی آن کودک تعارضات حل نشده ای را که در ضمیر نا خود آگاه خود نهفته است، برون فکنی می کند و کارشناس متخصص در این تکنیک با مشا هده و ثبت این وقایع کمک می کند تا رفتار های نابهنجار کودک شناسایی و در طی یک دوره درمانی این رفتار ها درمان شود.

نحوه درمان ماساژ شن و سندپلایز متفاوت است؟
اگرچه ماسه درمانی و ماساژ درمانی هر دو شامل استفاده از شن و ماسه برای اهداف درمانی در یک محیط بدون تهدید است، روش ها دارای تفاوت های ظریف و معنی دار هستند

به عنوان مثال، سینی سینی درمان ممکن است شامل گرایش های نظری مختلف، در حالی که sandplay درمان در روانشناسی Jungian مبتنی بر

شن درمانی بر روی آنچه که فرد درمانی در آن لحظه تجربه می کند تأکید می کند و درمانگرها به طور فعال در تسهیل تجارب فعلی آگاهی و رشد

همانطور که افراد درمانی نیاز به باز کردن احساسی دارند تا عمیق ترین افکار و احساسات خود را به اشتراک بگذارند، رابطه درمان در سینی سینی درمان باید قوی باشد تا درمان موثر باشد.
 در مقابل، درمانگران ماساژلی بر روی ناخودآگاه تمرکز می کنند و به دنبال آن هستند که مردم را در درمان فضای رایگان و محافظت شده و امکان برقراری ارتباط غیر واگیر قرار دهند.

به همین ترتیب، درمانگران ماساژ درمانی به هیچ وجه تفسیر، دخالت و یا هدایت فرد درمانی را انجام نمی دهند و بعد از جلسه درمان آنالیز می شود.

در حالی که گفتار کردن یک جنبه اساسی در هر جلسه شن و ماسه انسانی است،
 ماساژ درمانی ممکن است برای کودکان یا افرادی که قادر به بیان صحیح به دلیل آسیب های گذشته نیست، موثر باشد.


شن بازی درمانی

بیشتر جلسات درمان بازی با درمانگر و کودک اتفاق می افتد؛ یا با سایر کودکان، در مورد گروه درمان. والدین ممکن است آموزش داده شوند که با کودک در خانه بازی کنند یا با تکالیف بازی کنند.
 آنها همچنین می توانند درباره چگونگی تعامل با کودک مربیگری کنند.

گاهی اوقات ممکن است درمانگر از والدین بخواهد که در یک جلسه درمان ویژه خانوادگی یا جلسات گروهی شرکت کنند تا بتوانند درک خود را از فرزندشان افزایش دهند 
و اطمینان بیشتری نسبت به خانواده برقرار کنند.

 این به عنوان درمان قطعی شناخته شده است

چه کسی می تواند برای یک جلسه تمرین درمانی مراجعه کند؟

هر متخصص بهداشت روانی (روانپزشک، روانشناس یا روانپزشک اجتماعی) که آموزش ویژه ای در بازی درمانی دارد، می تواند یک جلسه تمرین درمانی انجام دهد

درمانگر ممکن است به طور مستقل کار کند یا با یک بیمارستان یا موسسه کار کند. وقتی به دنبال یک درمانگر هستید، به یاد داشته باشید که بررسی کنید:

آیا آنها یک درمانگر واجد شرایط هستند؟

آیا آنها تجربه کار با کودکان و برای مدت زمان طولانی دارند؟

همچنین مهم است که چگونه کودک و کودک شما را با درمانگر احساس راحتی کنید، زیرا ممکن است چند هفته یا چند ماه با آنها کار کنید.