NEUROFEEDBACK: آنچه که دارد و چگونه کار می کند
Neurofeedback (NFB) مغز را بهبود می بخشد. روان درمانی ذهن را بهبود می بخشد با هم، نوروفیدبک و روان درمانی می توانند تغییرات پایدار و بهبودی ایجاد کنند.
 Neurofeedback عملکرد مغز را بهبود می بخشد،
 بنابراین شما می توانید بهتر در فرایند روان درمانی شرکت کنید و تصمیمات سالمتری برای خود انتخاب کنید

Neurofeedback، همچنین به عنوان EEG Biofeedback شناخته می شود، گزینه ای برای درمان اختلالات خوردن، اعتیاد، اختلالات خلقی، اختلال اضطراب و اختلال توجه است.

. NFB از دهه 1960 تا کنون بوده است، اما به دلیل مداخله اصلی، احتمالا به دلیل مداخله جریان اصلی،
 به دلیل آنکه صنعت دارویی بازار مداخلات مربوط به دارو را حفظ می کند، تا به حال در حال افزایش است.

علاوه بر این، تجهیزات NFB گران است، بنابراین بسیاری از پزشکان از استفاده از آن دور هستند.
 با این وجود، تحقیقاتی در حال انجام است که اثربخشی نوروفیدبک در درمان این اختلالات را نشان می دهد

در واقع، آکادمی اطفال آمریکا مشخص کرده است که NFB یک سطح مبتنی بر شواهد مبتنی بر درمان ADHD است.
 Neurofeedback همچنین مغز را برای کاهش اضطراب و افسردگی تثبیت می کند، به طوری که بهبودی پایدارتر از اختلالات خوردن و یا سایر اعتیاد

. این همه مشکلات شما را حل نخواهد کرد و این می تواند به شما کمک کند که مغز شما را به اندازه کافی تثبیت کند تا کار بهبودی لازم برای تغییر طولانی مدت انجام شود.

كاربردهاي نوروفيدبک :

• تنظيم توجه، افزايش تمركز، متعادل كردن گوش به زنگي / برانگيختي
• مديريت استرس و كاهش تنش
• بهبود تصميم گيري و كاهش خطا
• كاهش اضطراب
• يادگيري سريع و افزايش توانايي يادگيري                   
• بهبود حافظه
• تقويت مهارت هاي ارتباطي
• آمادگي بيشتر براي پذيرش تغيير
• افزايش آگاهي
• افزایش خلاقیت
• افزایش انگیزه
• توانایی حل مشکل    problem solving
• کاهش کج خلقی
• توانایی تغییر اسان توجه از کاری به کار دیگر
• بهبود مدیریت درون و واکنشهای هیجانی
• افزایش تحمل کاری
• افزایش سرعت عمل کاری

نوروفیدبک چیست؟

        نوروفيدبك وسيله اي است كه كار تنظيم و رفع اشكالات مغز را انجام مي دهد، همانطور كه مي دانيد مغز از سلولهاي عصبي تشكيل شده است كه شبكه هاي عصبي را در مغز مي ساند. قسمت هاي مختلف مغز (مجموعه اي از شبكه هاي عصبي) كاركردهای مختلفي دارند و فعاليت اين شبكه ها سبب توليد امواج مغزي گوناگون در شرايط و موقعيتهاي مختلف مي گردد، اگر هر يك از اين شبكه ها كارخود را درست انجام دهند و باهم هماهنگي داشته باشند، مغز بدون نقص كار خود را انجام مي دهد، اما گاهي مسائل مختلف (مانند استرس يا گامي ژنتيك روي اين شبكه ما تأثير مي گذارند و در كار آن اختلال ايجاد مي كند. مشكلات توجه و تمركز، ضعف حافظه، مشكلات يادگيري و حتي رفتاري نيز از جمله نتايج اشكال در كار مغز هستند. نوروفيدبك ما را از كاركرد مغزمان آگاه كرده و سپس كمك مي‌كند تا آن را اصلاح و تنظيم كنيم.

نوروفيدبك چگونه مغز را تنظيم مي كند؟

 

نوروفيدبك كاركرد مغز را به صورت امواج مغزي ترجمه كرده و سپس آن امواج را در قالب عناصر بازي كامپيوتري يا فيلم نشان مي دهد. يك كودك كم توجه را در نظر بگيريد كه در مقابل مانيتوريك كامپيوتر نشسته است و مشغول تماشاي يك فيلم يا انجام يك بازي كامپيوتري است. تعدادي الكترود كه روي سرقرار دارند و به گوش ها متصل هستند امواج مغزي او را اندازه مي گيرند. پس درمانگر امواج مغزي را بررسي مي كند براي مثال زيادتر بودن امواج تتا و بتا نسبت به حالت عادي به ترتيب باعث حواس پرتي و اضطراب مي گردد. و يا از طرفي ضعف هماهنگي حركتي نشانه ي كاهش موج SMRاست. در اين حالت درمانگر برنامه ي درماني خاص براي مراجع تعيين مي كند تا امواج را به حد طبيعي برساند و مراجع در مانيتور مقابلش امواج را به صورت بازي يا فيلم مي بيند، براي مثال در مسابقه ي چند قايق از او خواسته مي شود كه با قایقش را برنده كند. مثلاً اگر بتواند امواج تتا و بتا را كاهش دهد و SMRرا افزايش دهد قايقي كه در صفحه ي مانيتور متعلق به او است برنده مي شود. كم كم كه كودك به بازي ادامه مي دهد مغز او به صورت ناهشيار مي اموزد كه چگونه اين اتفاقات مي افتد و اين هنگام است كه مغز عملكرد جديد را مي آموزد. اينگونه است كه طي يك دوره ي آموزش مغز ياد مي گيرند كه خودش را     اصلاح و تنظيم كند.

 

جلسات درمان با نوروفيدبك:

جلسات درمان در محيطي آرام تشكيل مي شود. درمانگر و مراجع هر دو كنار هم، روي دو صندلي راحت و پشت ميز مد نشینند و در جلوي هر كدام يك مانيتور قرار دارد كه تصاوير مختلفي را نشان مي دهد. يك الكترود روی پوست سر و دو الگترود روی 2 گوش و با كمك يك چسب مخصوص نصب مي گردد تا امواج مغزي را دريافت و به كامپيوتر منتقل كنند. در مانيتور مقابل درمانگر امواج به صورت خام و در حالي كه در مانيتور مقابل كودك امواج به صورت بازي يا فيلم هستند.

 

تعداد و مدت زمان جلسات فیدبک:

مدت زمان هر جلسه حدود 45 دقيقه است. كه جلسات بين 2 تا 3 روز در هفته و تعداد جلسات 30 جلسه (به طور متوسط در مورد كودكان LD, ADHD) ادامه مي يابند و اين تعداد جلسات متغير است و بستگي به حضور منظم و به موقع در جلسات ، نوع مشكلات كودك، همكاري كامل با تيم درمان و انجام تكاليف مختلف در خانه دارد.

 در پكيج نوروفيدبك به طور هدفمند بر روي موارد درج شده در پايين با استفاده از برنامه هاي كامپيوتري طراحي شده براي اين موارد كار مي شود.

توجه :

مهارت هاي توجهي خوب، توانايي شما را براي حذف كردن مواردي كه حواس شما را پرت مي كند افزايش مي دهد و اين، كارايي شما را در خانه و محل كار افزايش مي دهد.

توجه تقسيم شده :

توجه تقسيم شده فرايندي است كه به وسيله ي آن مي توانيد چند كار را به صورت به زمان انجام دهيد براي مثال هنگام جواب دادن به تلفن يك مورد خاص را از داخل پرونده ي مورد نظر پيدا كنيد.

تمركز:

به معناي توانايي حفظ مستمر ذهن روي كار است (فقط كاري) كه مشغول انجام آن هستيد براي مثال گوش كردن به يك فرد خاص در اتاق شلوغ.

 

عملكرد اجرايي :

مطابق تعريف كاركردهاي اجرايي اينگونه توضيح داده مي شود. فعاليتهايي كه ما درذهنمان انجام مي دهيم تا خود كنترلي و رفتار هدفمند داشته و دستاوردهاي آتي را به حداكثر برسانيم.

نقص در كاركرد اجرايي مغز، مشكلات زيادي را به وجود مي آورد از قبيل مشكلات و نقص در سازماندهي، به يادداشتن تكاليف منزل، آغاز انجام كاري و به پايان رساندن آن، يادآوري قوانين، انجام تكاليف پيچيده رياضي، يادآوري متن خوانده شده، تكميل كار زمان بر، وقت شناس بودن، كنترل هيجانات و برنامه ريزي براي آينده.

مدل 12 تايي كاركرد اجرايي مغز :

انعطاف پذيري، توانايي انطباق دادن و تعيين دادن روشها براي رسيدن به هدف.

پشتكار: توانايي مداومت براي تكاليف كه نياز به تلاش مستمر دارند.

فراشناخت: توانايي ملاحظه و مشاهده‌ي خود.

سازماندهي: توانايي به كارگيري يك روش سيستماتيك براين رسيدن به هدف.

برنامه ريزي: توانايي ايجاد و بسط استراتژي ها براي تكميل يك كار

تنظيم عواطف: توانايي مديريت احساسات فردي به منظور تصميم گيري و تكميل تكليف

بازداري از پاسخ (واكنش): توانايي متوقف كردن ما به تأثير انداختن يك عمل به جاي نشان دادن يك رفتار تكانش (بدون فكر)

تفكر اجتماعي: توانايي نشان دادن واكنش مناسب به مسائل اجتماعي

توجه مستمر: تواناي حفظ و توجه و تمركز در حضور عوامل مزاحم

شروع به كار: توانايي آغاز كردن يك كار به جاي طفره رفتن و به تعويق انداختن آن

مديريت زمان: توانايي انجام كارها در يك زمان معين و مناسب

حافظه فعال: توانايي به ياد آوردن اطلاعات مرتبط و به كارگيري آنها براي تكليف و عمل فعلي

پردازش اطلاعات :

پردازش اطلاعات به ظرفيت و قابليت فرد، در ادراك و يادآوري اطلاعاتي كه به مدت كوتاهي نمايش داده شده اند، اطلاق مي شود. پردازش اطلاعات سريع تر و دقيق تر اين امكان را مي دهد كه فرد بتواند پاسخ هاي بهتر و سريع تري داشته و بهتر با محيط اطراف انطباق خاص كند. اغلب ما بر زندگي و كارهاي روزانه ي خود به اين مهارت ها احتياج داريم و لازم است بتوانيم اطلاعات مفيد را كه در منابع نه چندان روشن قرار دارد را رديابي كرده و استفاده كنيم.

حافظه فعال :

قطعاً بسياري از فعلايتهاي روزانه حول كاركرد حافظه مي گردد و مهمترين نوع حافظه، حافظه ي فعال است. همان فرآيندي كه براي ذخيره و دستكاري موقت اطلاعات استفاده مي كنم، حافظه ي فعال مقدار كوچكي از اطلاعات را درون خود نگه مي دارد و در عين حال دروازه بسياري از كاركرده اي شناختي (ذهني) ماست. اين كاركردها عبارت‌اند از استدلال، حل مسئله، درك مطلب، يادگيري و روشی كه ما با آن تكه هاي كوچكي از اطلاعات را بازيابي كرده و براي كارهاي پيچيده مورد استفاده قرار مي دهيم. افرادي كه حافظه فعال قدرمندي دارند، مي تواند همزمان با پردازش هاي عوامل مزاحم، اطلاعات مورد نياز را يافته و پردازش كنند، همچنين به نظر مي رسد رابطه نزديكي بين ظرفيت فعال و كنترل اطلاعات دربافتي از محيط و انتخاب آنها براي پردازش يا چشم پوش وجود دارد.

از آنجا كه توانايي ما براي استدلال و حل مسئله اغلب به عنوان هوش تعريف مي شود، ارتقا كاركرد حافظه فعال به افزايش بهره هوش مي انجامد.

ادراك ديداري:

ادراك ديداري به معني ديدن اشياء و تفسير آنچه ديده شده است به طوري كه قابل درك باشد. ادراک دیداری تنها به معنای دیدن نیست بلکه تجمه کردن تصاویر بینایی به اطلاعاتی که مغز بتواند به یاد بسپارد،سازماندهی کند ، تشخیص دهد و استفاده کند. برای مثال ادراک بینایی در خواندن کودکان برای به یاد اوردن حروفی که قبلا دیده اند یا تشخیص حروف واشکالی که شبیه به هم هستند یا تفاوت جزئی دارند موثر است.

هماهنگي چشم و دست :

هماهنگي چشم و دست مهارتی است كه به كنترل هماهنگ حركت چشم و دست و نيز پردازش اطلاعات ديداري به منظور هدايت دست براي دست يابي و گرفتن اشياء اطلاق مي شود. در واقع هدف این مهارت ، هماهنگي حركت چشم و دست براي انجام يك كارخاص است.برای مثال اين مهارت در كودكان به خصوص هنگام نوشتن از روی كتاب يا تخته خيلي كمك مي كند.

 

گفتار درمانی می تواند در تنظیمات مختلف انجام شود:

• تنظیم کلینیک خصوصی
• در مدرسه، از طریق یک برنامه آموزش انفرادی (IEP)
• در خانه، به عنوان بخشی از یک برنامه مداخله زودهنگام برای کودکان زیر 3 سال
• در جامعه، برای تمرین مهارت های جدید در یک محیط طبیعی

سوالات زیر می توانند قبل از شروع به یادگیری بیشتر در مورد گفتار درمانی کمک کنند.
 همچنین می تواند به شما کمک کند که یاد بگیرند که آیا یک سخنران یا کلینیک مخصوص برای خانواده شما مناسب است:

1. چه کسی به طور مستقیم با فرزند من کار می کند؟
2. چند سال است که با افراد مبتلا به اوتیسم کار کرده اید؟
3. خدمات کجا ارائه می شود؟
4. ارزیابی اولیه شامل چیست؟
5. چه نوع بیمه ای را قبول می کنید؟ بیمه من بیمه خدمات شما را پوشش می دهد؟
6. آیا شما یک لیست انتظار دارید؟
7. چند ساعت درمانی در هفته؟
8. چه مدت جلسات درمان است؟
9. آیا می توانم جلسات کودکم را مشاهده کنم؟
10. یک پرونده معمول برای هر درمانگر چیست؟
11. اهداف تعیین شده چگونه است؟ آیا مشتریان و والدین ورودی می توانند داشته باشند؟
12. یک برنامه معمولی شبیه چیست؟
13. چگونه پیشرفت را اندازه گیری می کنید؟
14. بعضی از نقاط عطف برای گفتار و زبان چیست؟
15. برای تمرین در خانه چه کاری میتوان انجام داد؟
16. چه پیشرفتی باید انتظار داشته باشیم؟

گفتار درمانی چیست ؟

عمده ترین اختلالات گفتاری، عقب ماندگی ذهنی است که خود می تواند پایه گذار بسیاری از اختلالات دیگر باشد. در بحث مشکل جسمی باید به نقیصه های کم شنوایی و ناشنوایی، کم بینایی یا نابینایی اشاره کرد. در سیستم شنیداری، بیان گفتار از طریق شنیدن حاصل می شود که چنان چه اختلالی در این قسمت به وجود آید، تأخیر در رشد زبان و گفتار، قابل مشاهده است.
کودکانی که از سلامت فیزیکی و عاطفی برخوردارند، در تکلم، استقلال یافته تر از کودکانی اند که در خانواده های پر تنش زندگی می کنند. در این خانواده ها رشد حسی و حرکتی، با محدودیت پیش می رود زیرا زبان، نیاز به یک هماهنگی عصبی دارد و تأخیر در مهارت های حسی و حرکتی، رشد گفتار را کُند و با مشکل روبه رو می سازد. در عملکرد گفتار، نقش هوش طبیعی را نباید نادیده گرفت؛ هوش می تواند شناخت نمادها را به همراه داشته باشد تا فرد، از دیگر عملکردهای شناختی هم چون توجه کردن، شناسایی و ایجاد ارتباط و ذخیره ی آن در حافظه بهره گیرد.ارزیابی و مطالعه دقیق اختلالات گفتار و زبان یا اختلالات ارتباطی و همچنین نوتوانی و بازتوانی، اختیارات متخصصین گفتار درمانگر است.مادر،الگویی مناسب و مثبت در راستای رشد گفتار کودک است که این ارتباط عاطفی نباید خدشه دار شود و خلل و انحرافی در آن شکل گیرد. باید توجه داشت که رشد زبان از لحاظ جنسیتی در دختران، زودتر و بیش تر از پسران آغاز می شود؛ به خصوص در خانواده های تک فرزندی که توجه زیادی به آموزش زبان فرزند می شود.
کودکان علاقه ی زیاد به عضو شدن در گروه همسالان خود دارند و تلاش زیادی در این جهت، انجام می دهند تا بر رشد و پیشرفت گفتار خود بیفزایند؛ در واقع انگیزه صحبت کردن در گروه های هم سن، افزایش می یابد و به طور دسته جمعی به تماشای تلویزیون و یا نقاشی و نوشتن می پردازند.
مشکلات گفتاری را می توان در مرز بین 12 تا 24 ماهگی مشاهده کرد. در این سن، کودک به جای گفتار باید بتواند از علم اشاره به خوبی بهره ببرد مانند (بای بای یا بَه بَه) و در تقلید صداها مشکلی نداشته باشد مانند تقلید صدای یک حیوان، جیغ زدن و...

زمانی که سن کودک از 2 سالگی فراتر رفت، باید بتواند صداها و لغاتی را بیان کند و فقط مختص یک صدا یا لغت – آن هم تکراری – نباشد. در صحبت کردن، خانواده ها باید به تُن صدا و گرفتگی آن توجه داشته باشند. کودکانی که در این سن، در انجام کارهای ساده، با مشکل مواجه می شوند، جملات را به طور کامل بیان نمی کنند و فقط از کلمات محدود استفاده می نمایند و به طور کلی در فهمیدن و درک مطالب مشکل دارند،در معرض خطر قرار دارند و به منظور پیش گیری از مشکلات گفتاری باید توجه بیش تری به آنان نمود.در چنین شرایطی است که اگر والدین متوجه مشکلات خاصی در روند گفتاری فرزند خود بشوند حتما باید از کمک تخصصی یک گفتار درمانگر بهره برده و مشاوره لازم را داشته باشند.
چه زمانی به گفتار درمان نیاز داریم؟
۱- تاخیر در شروع گفتار در کودکان ۲- اشکال در تلفظ اصوات گفتاری ۳-عدم برقراری ارتباط کلامی یا غیر کلامی از سوی کودک ۴-کم شنوایی یا ناشنوایی ۵-اشکال در درک کلام ۶-اختلال در بلع ۷-در صورت تشخیص بروز هر یک از اختلالات فلج مغزی، اوتیسم، اختلال یادگیری ،گفتار درمانی در آغاز به شناسایی ماهیت گفتار و زبان و رشد طبیعی آن و سپس به بررسی اختلالات مربوط پرداخته و در جهت رفع آنها می کوشد. در یک عبارت کوتاه می توان گفت هرگاه نحوه صحبت کردن گوینده بیش از محتوای سخن او، توجه شنونده را به خود جلب کند، وی مشکوک به اختلال گفتاری است. هرگونه اشکالی در نحوه گفتار و یا ناتوانی در درک گفته های دیگران می تواند موجب اختلال در روابط اجتماعی شخص مبتلا گردد.
این مسئله به نوبه خود موجب صدمات روحی و عاطفی و متزلزل شدن بهداشت روانی فرد و خانواده می شود. این نارسائیها مانند بسیاری از بیماریها، مزمن تر گردد، عواقب ناگوار بیشتری خواهد داشت. بنابراین ارائه هر چه سریعتر و بهتر خدمات گفتار درمانی برای اشخاص مبتلا ضروری است. در این همکاری سایر متخصصین که بیماران مبتلا به اختلالات گفتار و زبان به آنها مراجعه می کنند، برای تشخیص به موقع و ارجاع مناسب، حیاتی و ارزشمند است.
ارزیابی و مطالعه دقیق اختلالات گفتار و زبان یا اختلالات ارتباطی و همچنین نوتوانی و بازتوانی، اختیارات متخصصین گفتار درمانگر است.روند ارزیابی و تشخیص اختلالات گفتار و زبان در گفتاردرمانی مانند سایر بیماریها شامل معاینات و بررسیهای ویژه می باشد.در مرحله بعدی و پس از تشخیص ویژگیهای اختلال، درمان بیمار آغاز می شود. درمان اختلالات ارتباطی متکی به دارو درمانی و نظایر آن نبوده، بیشتر جنبه آموزشی دارد و با تکیه بر توانمندیهای بیمار، وی را به سمت غلبه بر ناتوانیهایش هدایت می کند. قابل به ذکر است که هر چه افراد مبتلا به اختلالات گفتاری سریعتر به گفتار درمانی مراجعه کنند، پیشرفتهای بهتری را نشان داده و راحتتر درمان میشوند.

ارتباطات تقویتی جایگزین (AAC)
برخی از افراد مبتلا به اوتیسم متوجه می شوند که استفاده از تصاویر یا فن آوری برای برقراری ارتباط موثرتر از صحبت کردن است.
 این به عنوان ارتباطات تقویتی جایگزین (AAC) شناخته می شود. نمونه هایی از روش AAC عبارتند از:

• زبان اشاره
• سیستم ارتباطات عکس (PECS)
• iPads ها
• دستگاه های خروجی گفتار (مانند Dynavox)

پاتولوژیست گفتار زبان می تواند به شناسایی کدام روش AAC (در صورت وجود) برای افرادی که مبتلا به اوتیسم هستند شناسایی کند 
و به او در مورد نحوه استفاده از روش برقراری ارتباط کمک کند

درباره AAC و اوتیسم بیشتر بدانید.

همچنین میتوانید از وبسایت AAC انجمن گفتار زبان زبان آمریکایی برای اطلاعات بیشتر دیدن کنید.

مهارتهای اجتماعی
گفتار درمانی همچنین می تواند به افراد کمک کند تا به اهداف مربوط به ارتباطات اجتماعی کمک کنند.
 درمانگرهای گفتاری گاهی اوقات گروه های مهارت های اجتماعی علاوه بر درمان یک به یک را ارائه می دهند.

آنها همچنین ممکن است در تعلیم و تربیت کودکان و بزرگسالان در ارتباطات در محیط های مختلف کار کنند.
 این می تواند شامل چگونگی برقراری ارتباط با دوستان، برقراری ارتباط در رابطه، رفتار مناسب در محل کار و موارد دیگر باشد.

چالش های تغذیه
بعضی از SLP ها به طور خاص آموزش می بینند که تغذیه و بلعیدن چالش در افراد مبتلا به اوتیسم را آموزش دهند.
 آنها می توانند موضوع خاصی را که فرد درگیر آن هستند و برنامه های درمان را برای بهبود چالش های مربوط به تغذیه ارزیابی کند، ارزیابی کند.

گفتار درمانی چیست ؟

عمده ترین اختلالات گفتاری، عقب ماندگی ذهنی است که خود می تواند پایه گذار بسیاری از اختلالات دیگر باشد. در بحث مشکل جسمی باید به نقیصه های کم شنوایی و ناشنوایی، کم بینایی یا نابینایی اشاره کرد. در سیستم شنیداری، بیان گفتار از طریق شنیدن حاصل می شود که چنان چه اختلالی در این قسمت به وجود آید، تأخیر در رشد زبان و گفتار، قابل مشاهده است.
کودکانی که از سلامت فیزیکی و عاطفی برخوردارند، در تکلم، استقلال یافته تر از کودکانی اند که در خانواده های پر تنش زندگی می کنند. در این خانواده ها رشد حسی و حرکتی، با محدودیت پیش می رود زیرا زبان، نیاز به یک هماهنگی عصبی دارد و تأخیر در مهارت های حسی و حرکتی، رشد گفتار را کُند و با مشکل روبه رو می سازد. در عملکرد گفتار، نقش هوش طبیعی را نباید نادیده گرفت؛ هوش می تواند شناخت نمادها را به همراه داشته باشد تا فرد، از دیگر عملکردهای شناختی هم چون توجه کردن، شناسایی و ایجاد ارتباط و ذخیره ی آن در حافظه بهره گیرد.ارزیابی و مطالعه دقیق اختلالات گفتار و زبان یا اختلالات ارتباطی و همچنین نوتوانی و بازتوانی، اختیارات متخصصین گفتار درمانگر است.مادر،الگویی مناسب و مثبت در راستای رشد گفتار کودک است که این ارتباط عاطفی نباید خدشه دار شود و خلل و انحرافی در آن شکل گیرد. باید توجه داشت که رشد زبان از لحاظ جنسیتی در دختران، زودتر و بیش تر از پسران آغاز می شود؛ به خصوص در خانواده های تک فرزندی که توجه زیادی به آموزش زبان فرزند می شود.
کودکان علاقه ی زیاد به عضو شدن در گروه همسالان خود دارند و تلاش زیادی در این جهت، انجام می دهند تا بر رشد و پیشرفت گفتار خود بیفزایند؛ در واقع انگیزه صحبت کردن در گروه های هم سن، افزایش می یابد و به طور دسته جمعی به تماشای تلویزیون و یا نقاشی و نوشتن می پردازند.
مشکلات گفتاری را می توان در مرز بین 12 تا 24 ماهگی مشاهده کرد. در این سن، کودک به جای گفتار باید بتواند از علم اشاره به خوبی بهره ببرد مانند (بای بای یا بَه بَه) و در تقلید صداها مشکلی نداشته باشد مانند تقلید صدای یک حیوان، جیغ زدن و...

زمانی که سن کودک از 2 سالگی فراتر رفت، باید بتواند صداها و لغاتی را بیان کند و فقط مختص یک صدا یا لغت – آن هم تکراری – نباشد. در صحبت کردن، خانواده ها باید به تُن صدا و گرفتگی آن توجه داشته باشند. کودکانی که در این سن، در انجام کارهای ساده، با مشکل مواجه می شوند، جملات را به طور کامل بیان نمی کنند و فقط از کلمات محدود استفاده می نمایند و به طور کلی در فهمیدن و درک مطالب مشکل دارند،در معرض خطر قرار دارند و به منظور پیش گیری از مشکلات گفتاری باید توجه بیش تری به آنان نمود.در چنین شرایطی است که اگر والدین متوجه مشکلات خاصی در روند گفتاری فرزند خود بشوند حتما باید از کمک تخصصی یک گفتار درمانگر بهره برده و مشاوره لازم را داشته باشند.
چه زمانی به گفتار درمان نیاز داریم؟
۱- تاخیر در شروع گفتار در کودکان ۲- اشکال در تلفظ اصوات گفتاری ۳-عدم برقراری ارتباط کلامی یا غیر کلامی از سوی کودک ۴-کم شنوایی یا ناشنوایی ۵-اشکال در درک کلام ۶-اختلال در بلع ۷-در صورت تشخیص بروز هر یک از اختلالات فلج مغزی، اوتیسم، اختلال یادگیری ،گفتار درمانی در آغاز به شناسایی ماهیت گفتار و زبان و رشد طبیعی آن و سپس به بررسی اختلالات مربوط پرداخته و در جهت رفع آنها می کوشد. در یک عبارت کوتاه می توان گفت هرگاه نحوه صحبت کردن گوینده بیش از محتوای سخن او، توجه شنونده را به خود جلب کند، وی مشکوک به اختلال گفتاری است. هرگونه اشکالی در نحوه گفتار و یا ناتوانی در درک گفته های دیگران می تواند موجب اختلال در روابط اجتماعی شخص مبتلا گردد.
این مسئله به نوبه خود موجب صدمات روحی و عاطفی و متزلزل شدن بهداشت روانی فرد و خانواده می شود. این نارسائیها مانند بسیاری از بیماریها، مزمن تر گردد، عواقب ناگوار بیشتری خواهد داشت. بنابراین ارائه هر چه سریعتر و بهتر خدمات گفتار درمانی برای اشخاص مبتلا ضروری است. در این همکاری سایر متخصصین که بیماران مبتلا به اختلالات گفتار و زبان به آنها مراجعه می کنند، برای تشخیص به موقع و ارجاع مناسب، حیاتی و ارزشمند است.
ارزیابی و مطالعه دقیق اختلالات گفتار و زبان یا اختلالات ارتباطی و همچنین نوتوانی و بازتوانی، اختیارات متخصصین گفتار درمانگر است.روند ارزیابی و تشخیص اختلالات گفتار و زبان در گفتاردرمانی مانند سایر بیماریها شامل معاینات و بررسیهای ویژه می باشد.در مرحله بعدی و پس از تشخیص ویژگیهای اختلال، درمان بیمار آغاز می شود. درمان اختلالات ارتباطی متکی به دارو درمانی و نظایر آن نبوده، بیشتر جنبه آموزشی دارد و با تکیه بر توانمندیهای بیمار، وی را به سمت غلبه بر ناتوانیهایش هدایت می کند. قابل به ذکر است که هر چه افراد مبتلا به اختلالات گفتاری سریعتر به گفتار درمانی مراجعه کنند، پیشرفتهای بهتری را نشان داده و راحتتر درمان میشوند.

گفتار درمان چیست؟
درمان زبان گفتاری با چالش با زبان و ارتباطات روبرو است. این می تواند به افراد مبتلا به اوتیسم کمک کند که ارتباطات شفاهی، غیر کلامی و اجتماعی خود را بهبود بخشد.
 هدف کلی این است که به فرد کمک کند تا به شیوه های مفیدتر و کاربردی ارتباط برقرار کند.

چالش های مرتبط با ارتباط و گفتار از فرد به فرد متفاوت است. برخی از افراد در طیف اوتیسم قادر به صحبت نیستند. 
دیگران دوست دارند صحبت کنند، اما هنگام گفتگو با دیگران، صحبت کردن یا درک زبان بدن و عبارات صورت مشکل دارند.

یک برنامه گفتار درمانی با ارزیابی توسط پاتولوژیست زبان گفتار (SLP) برای ارزیابی نقاط قوت و چالش های ارتباطی فرد شروع می شود.
 از این ارزیابی، SLP اهداف فردی را برای درمان ایجاد می کند.

اهداف مشترک ممکن است شامل بهبود زبان گفتاری،

 یادگیری مهارتهای غیرکلامی مانند نشانه ها یا حرکات، یا یادگیری برای برقراری ارتباط با استفاده از یک روش جایگزین (مانند عکس یا تکنولوژی) باشد.

نمونه هایی از مهارت هایی که گفتار درمانی می تواند کار کند عبارتند از:

• تقویت عضلات در دهان، فک و گردن
• صدای گفتار واضح تر
• تطبیق احساسات با بیان درست صورت
• درک زبان بدن
• پاسخ به سوالات
• مطابقت تصویر با معنای آن
• با استفاده از یک برنامه سخنرانی در iPad برای تولید کلمه صحیح
• لحن صدای مدولاسیون

گفتار درمانی چیست ؟

عمده ترین اختلالات گفتاری، عقب ماندگی ذهنی است که خود می تواند پایه گذار بسیاری از اختلالات دیگر باشد. در بحث مشکل جسمی باید به نقیصه های کم شنوایی و ناشنوایی، کم بینایی یا نابینایی اشاره کرد. در سیستم شنیداری، بیان گفتار از طریق شنیدن حاصل می شود که چنان چه اختلالی در این قسمت به وجود آید، تأخیر در رشد زبان و گفتار، قابل مشاهده است.
کودکانی که از سلامت فیزیکی و عاطفی برخوردارند، در تکلم، استقلال یافته تر از کودکانی اند که در خانواده های پر تنش زندگی می کنند. در این خانواده ها رشد حسی و حرکتی، با محدودیت پیش می رود زیرا زبان، نیاز به یک هماهنگی عصبی دارد و تأخیر در مهارت های حسی و حرکتی، رشد گفتار را کُند و با مشکل روبه رو می سازد. در عملکرد گفتار، نقش هوش طبیعی را نباید نادیده گرفت؛ هوش می تواند شناخت نمادها را به همراه داشته باشد تا فرد، از دیگر عملکردهای شناختی هم چون توجه کردن، شناسایی و ایجاد ارتباط و ذخیره ی آن در حافظه بهره گیرد.ارزیابی و مطالعه دقیق اختلالات گفتار و زبان یا اختلالات ارتباطی و همچنین نوتوانی و بازتوانی، اختیارات متخصصین گفتار درمانگر است.مادر،الگویی مناسب و مثبت در راستای رشد گفتار کودک است که این ارتباط عاطفی نباید خدشه دار شود و خلل و انحرافی در آن شکل گیرد. باید توجه داشت که رشد زبان از لحاظ جنسیتی در دختران، زودتر و بیش تر از پسران آغاز می شود؛ به خصوص در خانواده های تک فرزندی که توجه زیادی به آموزش زبان فرزند می شود.
کودکان علاقه ی زیاد به عضو شدن در گروه همسالان خود دارند و تلاش زیادی در این جهت، انجام می دهند تا بر رشد و پیشرفت گفتار خود بیفزایند؛ در واقع انگیزه صحبت کردن در گروه های هم سن، افزایش می یابد و به طور دسته جمعی به تماشای تلویزیون و یا نقاشی و نوشتن می پردازند.
مشکلات گفتاری را می توان در مرز بین 12 تا 24 ماهگی مشاهده کرد. در این سن، کودک به جای گفتار باید بتواند از علم اشاره به خوبی بهره ببرد مانند (بای بای یا بَه بَه) و در تقلید صداها مشکلی نداشته باشد مانند تقلید صدای یک حیوان، جیغ زدن و...

زمانی که سن کودک از 2 سالگی فراتر رفت، باید بتواند صداها و لغاتی را بیان کند و فقط مختص یک صدا یا لغت – آن هم تکراری – نباشد. در صحبت کردن، خانواده ها باید به تُن صدا و گرفتگی آن توجه داشته باشند. کودکانی که در این سن، در انجام کارهای ساده، با مشکل مواجه می شوند، جملات را به طور کامل بیان نمی کنند و فقط از کلمات محدود استفاده می نمایند و به طور کلی در فهمیدن و درک مطالب مشکل دارند،در معرض خطر قرار دارند و به منظور پیش گیری از مشکلات گفتاری باید توجه بیش تری به آنان نمود.در چنین شرایطی است که اگر والدین متوجه مشکلات خاصی در روند گفتاری فرزند خود بشوند حتما باید از کمک تخصصی یک گفتار درمانگر بهره برده و مشاوره لازم را داشته باشند.
چه زمانی به گفتار درمان نیاز داریم؟
۱- تاخیر در شروع گفتار در کودکان ۲- اشکال در تلفظ اصوات گفتاری ۳-عدم برقراری ارتباط کلامی یا غیر کلامی از سوی کودک ۴-کم شنوایی یا ناشنوایی ۵-اشکال در درک کلام ۶-اختلال در بلع ۷-در صورت تشخیص بروز هر یک از اختلالات فلج مغزی، اوتیسم، اختلال یادگیری ،گفتار درمانی در آغاز به شناسایی ماهیت گفتار و زبان و رشد طبیعی آن و سپس به بررسی اختلالات مربوط پرداخته و در جهت رفع آنها می کوشد. در یک عبارت کوتاه می توان گفت هرگاه نحوه صحبت کردن گوینده بیش از محتوای سخن او، توجه شنونده را به خود جلب کند، وی مشکوک به اختلال گفتاری است. هرگونه اشکالی در نحوه گفتار و یا ناتوانی در درک گفته های دیگران می تواند موجب اختلال در روابط اجتماعی شخص مبتلا گردد.
این مسئله به نوبه خود موجب صدمات روحی و عاطفی و متزلزل شدن بهداشت روانی فرد و خانواده می شود. این نارسائیها مانند بسیاری از بیماریها، مزمن تر گردد، عواقب ناگوار بیشتری خواهد داشت. بنابراین ارائه هر چه سریعتر و بهتر خدمات گفتار درمانی برای اشخاص مبتلا ضروری است. در این همکاری سایر متخصصین که بیماران مبتلا به اختلالات گفتار و زبان به آنها مراجعه می کنند، برای تشخیص به موقع و ارجاع مناسب، حیاتی و ارزشمند است.
ارزیابی و مطالعه دقیق اختلالات گفتار و زبان یا اختلالات ارتباطی و همچنین نوتوانی و بازتوانی، اختیارات متخصصین گفتار درمانگر است.روند ارزیابی و تشخیص اختلالات گفتار و زبان در گفتاردرمانی مانند سایر بیماریها شامل معاینات و بررسیهای ویژه می باشد.در مرحله بعدی و پس از تشخیص ویژگیهای اختلال، درمان بیمار آغاز می شود. درمان اختلالات ارتباطی متکی به دارو درمانی و نظایر آن نبوده، بیشتر جنبه آموزشی دارد و با تکیه بر توانمندیهای بیمار، وی را به سمت غلبه بر ناتوانیهایش هدایت می کند. قابل به ذکر است که هر چه افراد مبتلا به اختلالات گفتاری سریعتر به گفتار درمانی مراجعه کنند، پیشرفتهای بهتری را نشان داده و راحتتر درمان میشوند.

درمان های اضافی
تیم ما از آسیب شناسان گفتار قادر به ارزیابی و تشخیص مشکلات در گفتار / زبان است،

شناخت و بلعیدن افراد در تمام سنین با تشخیص های زیر:

• تاخیر گفتار / زبان توسعه
• اختلالات عصبی به دست آمده (مثلا سکته مغزی)
• آستانه دوران کودکی به دست آمده
• آسیب سر و گردن
• آسیب تروماتیک مغز
• سر و گردن
• پیشرفت بیماری عصبی
• فلج مغزی
• اختلالات ارتباطی مبتنی بر روانشناسی (مثلا کمبود مهارتهای اجتماعی، مشکلات رفتاری، مشکلات حل مشکلات
• اختلال پردازش شنوایی مرکزی
• اختلال طیف اوتیسم
• شکاف لب / کام
• ناهنجاریهای دلفریشن
• لارنگکتومی

یک متخصص شنوائی به منظور ارزیابی کامل شنوایی شناختی برای شناسایی افت شنوایی، مشکلات گوش میانی و غیره در دسترس است.

پاتولوژیستهای سخنرانی ما و متخصصان شنوایی مشاوره و آموزش بیمار و خانواده را برای ترویج گفتار و سلامت شنوایی ارائه می دهند.

و از همه مهمتر، آنها با محبت و مراقبت از طریق گفتار درمانی شما با تجربه و شناخته شده هستند.

گفتار درمانی چیست ؟

عمده ترین اختلالات گفتاری، عقب ماندگی ذهنی است که خود می تواند پایه گذار بسیاری از اختلالات دیگر باشد. در بحث مشکل جسمی باید به نقیصه های کم شنوایی و ناشنوایی، کم بینایی یا نابینایی اشاره کرد. در سیستم شنیداری، بیان گفتار از طریق شنیدن حاصل می شود که چنان چه اختلالی در این قسمت به وجود آید، تأخیر در رشد زبان و گفتار، قابل مشاهده است.
کودکانی که از سلامت فیزیکی و عاطفی برخوردارند، در تکلم، استقلال یافته تر از کودکانی اند که در خانواده های پر تنش زندگی می کنند. در این خانواده ها رشد حسی و حرکتی، با محدودیت پیش می رود زیرا زبان، نیاز به یک هماهنگی عصبی دارد و تأخیر در مهارت های حسی و حرکتی، رشد گفتار را کُند و با مشکل روبه رو می سازد. در عملکرد گفتار، نقش هوش طبیعی را نباید نادیده گرفت؛ هوش می تواند شناخت نمادها را به همراه داشته باشد تا فرد، از دیگر عملکردهای شناختی هم چون توجه کردن، شناسایی و ایجاد ارتباط و ذخیره ی آن در حافظه بهره گیرد.ارزیابی و مطالعه دقیق اختلالات گفتار و زبان یا اختلالات ارتباطی و همچنین نوتوانی و بازتوانی، اختیارات متخصصین گفتار درمانگر است.مادر،الگویی مناسب و مثبت در راستای رشد گفتار کودک است که این ارتباط عاطفی نباید خدشه دار شود و خلل و انحرافی در آن شکل گیرد. باید توجه داشت که رشد زبان از لحاظ جنسیتی در دختران، زودتر و بیش تر از پسران آغاز می شود؛ به خصوص در خانواده های تک فرزندی که توجه زیادی به آموزش زبان فرزند می شود.
کودکان علاقه ی زیاد به عضو شدن در گروه همسالان خود دارند و تلاش زیادی در این جهت، انجام می دهند تا بر رشد و پیشرفت گفتار خود بیفزایند؛ در واقع انگیزه صحبت کردن در گروه های هم سن، افزایش می یابد و به طور دسته جمعی به تماشای تلویزیون و یا نقاشی و نوشتن می پردازند.
مشکلات گفتاری را می توان در مرز بین 12 تا 24 ماهگی مشاهده کرد. در این سن، کودک به جای گفتار باید بتواند از علم اشاره به خوبی بهره ببرد مانند (بای بای یا بَه بَه) و در تقلید صداها مشکلی نداشته باشد مانند تقلید صدای یک حیوان، جیغ زدن و...

زمانی که سن کودک از 2 سالگی فراتر رفت، باید بتواند صداها و لغاتی را بیان کند و فقط مختص یک صدا یا لغت – آن هم تکراری – نباشد. در صحبت کردن، خانواده ها باید به تُن صدا و گرفتگی آن توجه داشته باشند. کودکانی که در این سن، در انجام کارهای ساده، با مشکل مواجه می شوند، جملات را به طور کامل بیان نمی کنند و فقط از کلمات محدود استفاده می نمایند و به طور کلی در فهمیدن و درک مطالب مشکل دارند،در معرض خطر قرار دارند و به منظور پیش گیری از مشکلات گفتاری باید توجه بیش تری به آنان نمود.در چنین شرایطی است که اگر والدین متوجه مشکلات خاصی در روند گفتاری فرزند خود بشوند حتما باید از کمک تخصصی یک گفتار درمانگر بهره برده و مشاوره لازم را داشته باشند.
چه زمانی به گفتار درمان نیاز داریم؟
۱- تاخیر در شروع گفتار در کودکان ۲- اشکال در تلفظ اصوات گفتاری ۳-عدم برقراری ارتباط کلامی یا غیر کلامی از سوی کودک ۴-کم شنوایی یا ناشنوایی ۵-اشکال در درک کلام ۶-اختلال در بلع ۷-در صورت تشخیص بروز هر یک از اختلالات فلج مغزی، اوتیسم، اختلال یادگیری ،گفتار درمانی در آغاز به شناسایی ماهیت گفتار و زبان و رشد طبیعی آن و سپس به بررسی اختلالات مربوط پرداخته و در جهت رفع آنها می کوشد. در یک عبارت کوتاه می توان گفت هرگاه نحوه صحبت کردن گوینده بیش از محتوای سخن او، توجه شنونده را به خود جلب کند، وی مشکوک به اختلال گفتاری است. هرگونه اشکالی در نحوه گفتار و یا ناتوانی در درک گفته های دیگران می تواند موجب اختلال در روابط اجتماعی شخص مبتلا گردد.
این مسئله به نوبه خود موجب صدمات روحی و عاطفی و متزلزل شدن بهداشت روانی فرد و خانواده می شود. این نارسائیها مانند بسیاری از بیماریها، مزمن تر گردد، عواقب ناگوار بیشتری خواهد داشت. بنابراین ارائه هر چه سریعتر و بهتر خدمات گفتار درمانی برای اشخاص مبتلا ضروری است. در این همکاری سایر متخصصین که بیماران مبتلا به اختلالات گفتار و زبان به آنها مراجعه می کنند، برای تشخیص به موقع و ارجاع مناسب، حیاتی و ارزشمند است.
ارزیابی و مطالعه دقیق اختلالات گفتار و زبان یا اختلالات ارتباطی و همچنین نوتوانی و بازتوانی، اختیارات متخصصین گفتار درمانگر است.روند ارزیابی و تشخیص اختلالات گفتار و زبان در گفتاردرمانی مانند سایر بیماریها شامل معاینات و بررسیهای ویژه می باشد.در مرحله بعدی و پس از تشخیص ویژگیهای اختلال، درمان بیمار آغاز می شود. درمان اختلالات ارتباطی متکی به دارو درمانی و نظایر آن نبوده، بیشتر جنبه آموزشی دارد و با تکیه بر توانمندیهای بیمار، وی را به سمت غلبه بر ناتوانیهایش هدایت می کند. قابل به ذکر است که هر چه افراد مبتلا به اختلالات گفتاری سریعتر به گفتار درمانی مراجعه کنند، پیشرفتهای بهتری را نشان داده و راحتتر درمان میشوند.

درمانگرهای گفتار ما با طیف کاملی از  با توجه به همدردی و مراقبت از یک به یک برخورد می کنند.
 با استفاده از آخرین تکنولوژی گفتار درمانی، آنها با کودکان و بزرگسالان کار می کنند و می توانند به شما در از بین بردن اختلال خود کمک کنند.

اختلالاتی که درمان می کنیم
ما گفتار درمانی را برای ارزیابی و درمان اختلالات گفتار و زبان مانند:

اختلالات بلع
ما ارزيابي فلوئورسکوپي از بلع را ارائه مي دهيم و تحريک الکتريکي عضلاني (VitalStim®) براي درمان ديسفاژي (سختي بلع) و ضعف هواي موتور در دسترس است.

واحد VitalStim® می تواند در حین بلع محافظت از راه هوایی را بهبود بخشد و پس از فرو رفتن بهبود ترشحات حنجره را تسهیل می کند. همچنین در درمان قطعی صورت موثر است.

آسیبشناسان گفتاری ما نیز برای ارزیابی عملکرد بلع با استفاده از مطالعه تغذیه شده با باریم تغذیه و ارزیابی انعطاف پذیر Endoscopic از پرستو یا تست FEES آموزش دیده اند.
 بیمارستان یادبود تنها بیمارستان در Metro East برای ارزیابی FEES است.

افساسی
شواهد بالینی و پژوهش قبول دارند که بیماران مبتلا به آتشی از خدمات پاتولوژیست های گفتار / زبان بهره مند می شوند

تیم ما، اختلالات ارتباطی را برای توسعه برنامه های درمانی برای کمک به هدف کمک به بیماران مبتلا به آفت در میزان مهارت های ارتباطی خود بازبینی می کند.
 استراتژی های ارتباطی برای کمک به بیمار برای جبران کمبود زبان که باقی می مانند، توسعه می یابد.
 ما همچنین آموزش و مشاوره در مورد آفاشی به بیماران و اعضای خانواده ارائه می کنیم.

اختلالات صوتی
برنامه لی لی Silverman Voice (LSVT®) برای بیماران مبتلا به پارکینسون در دسترس است.
 ما همچنین درمان انواع اختلالات صوتی، از جمله گره های آوازی، پولیپ ها، فلج طناب صوتی و اختلال تنش عضلانی را ارائه می کنیم.

اختلالات شناختی
درمان برای کمبود توجه، حافظه کوتاه مدت، استدلال انتزاعی و حل مسئله و عملکرد اجرایی برای تشخیص های مختلف در دسترس است.
 تمام جنبه های مهارت های زبان سطح بالا (مثلا پردازش شنیداری، درک و عملگرایی) را می توان ارزیابی کرد و درمان کرد.

دیزارتیا
ضعف هوشی، نفوذ ناکارآمد برای گفتار، مشکلات ریزش و اختلالات مفصل، می تواند برای بهبود قابلیت تشخیص گفتار مورد استفاده قرار گیرد

گفتار درمانی چیست ؟

عمده ترین اختلالات گفتاری، عقب ماندگی ذهنی است که خود می تواند پایه گذار بسیاری از اختلالات دیگر باشد. در بحث مشکل جسمی باید به نقیصه های کم شنوایی و ناشنوایی، کم بینایی یا نابینایی اشاره کرد. در سیستم شنیداری، بیان گفتار از طریق شنیدن حاصل می شود که چنان چه اختلالی در این قسمت به وجود آید، تأخیر در رشد زبان و گفتار، قابل مشاهده است.
کودکانی که از سلامت فیزیکی و عاطفی برخوردارند، در تکلم، استقلال یافته تر از کودکانی اند که در خانواده های پر تنش زندگی می کنند. در این خانواده ها رشد حسی و حرکتی، با محدودیت پیش می رود زیرا زبان، نیاز به یک هماهنگی عصبی دارد و تأخیر در مهارت های حسی و حرکتی، رشد گفتار را کُند و با مشکل روبه رو می سازد. در عملکرد گفتار، نقش هوش طبیعی را نباید نادیده گرفت؛ هوش می تواند شناخت نمادها را به همراه داشته باشد تا فرد، از دیگر عملکردهای شناختی هم چون توجه کردن، شناسایی و ایجاد ارتباط و ذخیره ی آن در حافظه بهره گیرد.ارزیابی و مطالعه دقیق اختلالات گفتار و زبان یا اختلالات ارتباطی و همچنین نوتوانی و بازتوانی، اختیارات متخصصین گفتار درمانگر است.مادر،الگویی مناسب و مثبت در راستای رشد گفتار کودک است که این ارتباط عاطفی نباید خدشه دار شود و خلل و انحرافی در آن شکل گیرد. باید توجه داشت که رشد زبان از لحاظ جنسیتی در دختران، زودتر و بیش تر از پسران آغاز می شود؛ به خصوص در خانواده های تک فرزندی که توجه زیادی به آموزش زبان فرزند می شود.
کودکان علاقه ی زیاد به عضو شدن در گروه همسالان خود دارند و تلاش زیادی در این جهت، انجام می دهند تا بر رشد و پیشرفت گفتار خود بیفزایند؛ در واقع انگیزه صحبت کردن در گروه های هم سن، افزایش می یابد و به طور دسته جمعی به تماشای تلویزیون و یا نقاشی و نوشتن می پردازند.
مشکلات گفتاری را می توان در مرز بین 12 تا 24 ماهگی مشاهده کرد. در این سن، کودک به جای گفتار باید بتواند از علم اشاره به خوبی بهره ببرد مانند (بای بای یا بَه بَه) و در تقلید صداها مشکلی نداشته باشد مانند تقلید صدای یک حیوان، جیغ زدن و...

زمانی که سن کودک از 2 سالگی فراتر رفت، باید بتواند صداها و لغاتی را بیان کند و فقط مختص یک صدا یا لغت – آن هم تکراری – نباشد. در صحبت کردن، خانواده ها باید به تُن صدا و گرفتگی آن توجه داشته باشند. کودکانی که در این سن، در انجام کارهای ساده، با مشکل مواجه می شوند، جملات را به طور کامل بیان نمی کنند و فقط از کلمات محدود استفاده می نمایند و به طور کلی در فهمیدن و درک مطالب مشکل دارند،در معرض خطر قرار دارند و به منظور پیش گیری از مشکلات گفتاری باید توجه بیش تری به آنان نمود.در چنین شرایطی است که اگر والدین متوجه مشکلات خاصی در روند گفتاری فرزند خود بشوند حتما باید از کمک تخصصی یک گفتار درمانگر بهره برده و مشاوره لازم را داشته باشند.
چه زمانی به گفتار درمان نیاز داریم؟
۱- تاخیر در شروع گفتار در کودکان ۲- اشکال در تلفظ اصوات گفتاری ۳-عدم برقراری ارتباط کلامی یا غیر کلامی از سوی کودک ۴-کم شنوایی یا ناشنوایی ۵-اشکال در درک کلام ۶-اختلال در بلع ۷-در صورت تشخیص بروز هر یک از اختلالات فلج مغزی، اوتیسم، اختلال یادگیری ،گفتار درمانی در آغاز به شناسایی ماهیت گفتار و زبان و رشد طبیعی آن و سپس به بررسی اختلالات مربوط پرداخته و در جهت رفع آنها می کوشد. در یک عبارت کوتاه می توان گفت هرگاه نحوه صحبت کردن گوینده بیش از محتوای سخن او، توجه شنونده را به خود جلب کند، وی مشکوک به اختلال گفتاری است. هرگونه اشکالی در نحوه گفتار و یا ناتوانی در درک گفته های دیگران می تواند موجب اختلال در روابط اجتماعی شخص مبتلا گردد.
این مسئله به نوبه خود موجب صدمات روحی و عاطفی و متزلزل شدن بهداشت روانی فرد و خانواده می شود. این نارسائیها مانند بسیاری از بیماریها، مزمن تر گردد، عواقب ناگوار بیشتری خواهد داشت. بنابراین ارائه هر چه سریعتر و بهتر خدمات گفتار درمانی برای اشخاص مبتلا ضروری است. در این همکاری سایر متخصصین که بیماران مبتلا به اختلالات گفتار و زبان به آنها مراجعه می کنند، برای تشخیص به موقع و ارجاع مناسب، حیاتی و ارزشمند است.
ارزیابی و مطالعه دقیق اختلالات گفتار و زبان یا اختلالات ارتباطی و همچنین نوتوانی و بازتوانی، اختیارات متخصصین گفتار درمانگر است.روند ارزیابی و تشخیص اختلالات گفتار و زبان در گفتاردرمانی مانند سایر بیماریها شامل معاینات و بررسیهای ویژه می باشد.در مرحله بعدی و پس از تشخیص ویژگیهای اختلال، درمان بیمار آغاز می شود. درمان اختلالات ارتباطی متکی به دارو درمانی و نظایر آن نبوده، بیشتر جنبه آموزشی دارد و با تکیه بر توانمندیهای بیمار، وی را به سمت غلبه بر ناتوانیهایش هدایت می کند. قابل به ذکر است که هر چه افراد مبتلا به اختلالات گفتاری سریعتر به گفتار درمانی مراجعه کنند، پیشرفتهای بهتری را نشان داده و راحتتر درمان میشوند.

نمونه هایی از فعالیت های درمان شغلی
یک درمانگر شغلی که OT نیز نامیده می شود، نقاط قوت و نقاط ضعف فرزند شما را می بیند. از آنجا، درمانگر می تواند برنامه ای برای فعالیت های فرزندتان ایجاد کند.
 آنها به چیزهایی مانند قدرت، تمرکز، هماهنگی، واکنش های حساسی و سازمان اشاره می کنند.

برای مثال، اگر فرزند شما با تمرکز مبارزه کند، ممکن است اوت از او بخواهد تمرینات تمام بدن را قبل از انجام کار مدرسه خود انجام دهد.
 یوگا یا حیوانات و بازی تار پت پلی می تواند به بچه ها کمک کند تا به اندازه کافی انرژی تولید کند تا بتواند در کلاس برای نشستن نشسته باشد.

اگر کودک شما مسائل دست خطی را داشته باشد، OT ممکن است از تکنیک های چند منظوره برای کمک استفاده کند.
 به عنوان مثال، فرزند شما ممکن است یک نامه را در کاغذ پوست یا نامه ای با انگشت در کرم اصلاح ردیابی کند.
 کودکان همچنین ممکن است از یک برنامه ردیابی در رایانه لوحی با قلم استفاده کنند.

چگونه OT می تواند کودکان و نوجوانان را با مسائل یادگیری و توجه کمک کند
اگر فرزند شما دارای مسائل مربوط به یادگیری و توجه باشد، OT ممکن است یک گزینه خوب باشد.
 این می تواند به بچه ها کمک کند تا مستقلتر شوند و در انجام وظایف بهتر عمل کنند. این مخصوصا برای کودکان جوان است.

درمانگران شغلی می توانند به بچه هایی کمک کنند که با مهارت های خوب و بدی مانند بچه های مبتلا به دیسپراکسی مبارزه کنند.

برای تمرین مهارت های حرکتی خوب، بچه ها ممکن است مواردی با موچین را انتخاب کنند تا بتوانند قدرت و کنترل را ایجاد کنند.
 آنها ممکن است چیزهایی را با قیچی بریزند تا به مسائل مربوط به غلبه دست کمک کنند.
برای ایجاد مهارت های حرکتی ناخوشایند مانند تعادل و هماهنگی، بچه ها ممکن است پریدن جک ها، گرفتن توپ های مختلف و یا اجرای دوره های مانع را انجام دهند.

در مورد اینکه چگونه پزشکان شغلی با کودکان مبتلا به دیسپراکسی کار می کنند بیشتر بدانید.

OT همچنین می تواند کمک بزرگی برای بچه ها با مسائل پردازش حسی باشد.
 بعضی از بچه ها با مسائل حساسی بیش از اندازه تحرک بیرونی را تحمل می کنند و تبدیل به غرق شدن و پرخاشگری می شوند.
 دیگران کم تحرک و تحریک حسی را دنبال می کنند.

کار درمانی چیست؟

کار درمانی یکی از رشته های تیم توانبخشی است که دارای سه حیطه ی ذهنی، جسمی و روانی است.

کاردرمانی استفاده از فعالیت های هدفمند برای به حداکثر رساندن توانایی های فرد است وبه همه ی جنبه های زندگی فرد (جسمانی ،هیجانی و اجتماعی) می پردازد. به عبارت دیگر کاردرمانی به افراد برای رسیدن به استقلال در تمام زوایای زندگی کمک می کند .

- کاردرمانی ذهنی با در نظر گرفتن رابطه ی بین ذهن وجسم ، ذهن و حرکت، ذهن و گفتار، ذهن و یادگیری یک سری برنامه ریزی های منسجم در رابطه با توانایی های کودک به کار می گیرد.

- از جمله مواردی که در این حیطه مورد ارزیابی و درمان قرار میگیرند شامل:

• کودکان با نیازهای ویژه (کم توانایی ذهنی )
• کودکان با اختلالات یادگیری
• ضعف مهارت های Fine
• ضعف مهارت های یکپارچگی حسی حرکتی (SI)
• فقدان و ضعف در مهارت های ترسیمی
• اختلالات توجه و تمرکز، مشکلات حافظه
• اختلالات رفتاری (پر خاشگری، ناخن جویدن، قدرت طلبی و ...)
• کودکان با مشکلات درکی- شناختی
• کودکان با مشکلات بینایی- شنیداری .

کاردرمانی ذهنی با استفاده از تکنیک های رفتار درمانی، بازی درمانی ، حرکت درمانی، تکنیک های یکپارچگی حسی، آموزش مهارت های اجتماعی، اتاق تاریک و ... مشکلات این کودکان را تا حد امکان مرتفع می سازد.

- حیطه ی کاردرمانی جسمی با پر داختن به مشکلات جسمی کودک از جمله اختلالات تون عضلات، اسپاسم، شُلی عضلانی، رفلکس های پاتولوژیک، عدم تکامل مراحل رشد حرکتی ، کوتاهی، تجویز کفش طبی به ارتز، اسپیلنت های مناسب و کلیه ی ناتوانایی های حرکتی مهارتی، بیمار را در وضعیت بهتری از لحاظ جسمی قرار می دهد. کودکانی که در این حیطه قرار می گیرند شامل: کودکان فلج مغزی ،کودکان داون،کودکان با مشکلات تعادلی و تاخیری، کودکان با مشکلات قدرت عضلانی ، کودکان با دستیروفی عضلانی و میوپاتی.

- کار درمانی درحیطه ی روان شامل کودکانی می باشد که مشکلات رفتاری ، ترس های شدید ،مشکلات ارتباطی، اجتماعی، مشکلات اضطرابی، وسواس، افسردگی، اختلال سلوک و .... می باشد.