رشد گفتاری کودکان در سنین مختلف نشانه های مخصوص به خود را دارد. هنگامی که کودک تازه شروع به حرف زدن میکند در حدود سن ۱ سالگی، تنها قادر است برخی کلمات را به صورت تک کلمه بیان کند. این حالت در سن یک سال و نیم تکمیلتر شده و کودک دایره واژگان بیشتری پیدا می کند. در سن ۲ سالگی کودک می تواند از جملات دو کلمه ای برای بیان خواسته های خود استفاده کند. در سن ۳ سالگی دایره واژگان گسترده تر میشود و گفتار کودک با افزایش سن رشد بیشتری پیدا کرده و بهتر خواهد شد. اما در صورتیکه اختلالی در هر کدام از نشانه های رشد گفتاری به وجود آید و کودک را از واضح و روان صحبت کردن دور کند، والدین باید سریعاً نسبت به درمان آن اقدام نمایند.
اختلالات گفتار درمانی
گفتار ( تکلم)، زبان، بلع، صوت و ارتباط از جمله حوزههای اصلی در گفتار درمانی هستند. برخی از مشکلات گفتار درمانی به این صورت هستند:
مشکلات در پیدا کردن کلمات: این نوع مشکلات معمولا به علت نقصهای خاص زبانی همچون تاخیر زبانی به وجود میآیند.مشکلات در زمینه ارتباط اجتماعی: معمولا در چگونگی انتقال افکار و نظرات به دیگران بروز میکند.آسیب ساختاری زبان: فرد در ساخت جمله با مشکل مواجه میشود. جملاتی توسط کودک ساخته میشود، دستور زبان درستی ندارند.مشکلات در زمینه خواندن و نوشتن: این مشکلات ناشی از ارتباط حروف و صداها، ارتباط کلمات و معنی هستند.مشکلات صوتی: فرد صداهای بسیار نازک و یا گوش خراشی تولید میکند. این صداها باعث تضعیف ارتباط اجتماعی این فرد میشوند.مشکلات ادراکی: باعث ضعف در ارتباط برقرار کردن فرد با سایرین میگردد.